×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.
Advertisement

Marleen: 'Tijdens manische buien dans ik met mijn kinderen door de kamer'

Marleen: 'Tijdens manische buien dans ik met mijn kinderen door de kamer'
26.04.2017 -

Marleen (36) is het ene moment supervrolijk en ontzettend energiek en het andere moment kan ze zich ontzettend down voelen. Drie jaar geleden hoorde ze dat ze manisch-depressief is. “Mijn kinderen vinden die hypomane periodes ook leuk. Dan zitten we opeens om vier uur bij de film en eten we daarna bij McDonald’s.”


'De energieke periodes werden afgewisseld door sombere' 


Marleen: “In mijn puberteit en in de jaren daarna was ik altijd bezig. Ik ging vier keer per week uit, zat op toneel, de scouting én sport, had een bijbaantje en uiteraard studeerde ik nog. Ik was expressief, had veel vrienden, een heel druk sociaal leven. Die energieke periodes werden afgewisseld door sombere. Dan wilde ik het liefst mijn bed niet uitkomen. Ik trok me terug, stopte acuut met alle clubjes. Als het dan weer beter ging, pakte ik de draad weer op en stortte ik me overal weer in. Ik putte mezelf constant uit. Mijn moeder heeft in die periode weleens gesuggereerd dat er wat met me aan de hand was, maar daar wilde ik niets van horen. Ik was ervan overtuigd dat ik een energiek persoon was, die inderdaad af en toe een sombere bui had. Mijn man kende ik toen al, hij weet dus niet beter. We zijn inmiddels zestien jaar samen en 12,5 jaar getrouwd. In die jaren wisselden goede periodes zich af met hypomane, die twee tot drie maanden duurden – tijden waarin ik energiek, maar prikkelbaar was – en sombere periodes die een maand duurden. Het was wie ik was. Tot we kinderen kregen, kwam ik er ook mee weg. In een sombere periode dook ik na mijn werk gewoon mijn bed in en sliep ik tot de volgende dag.”

'Dat was eigenlijk het enige wat ik wilde: slapen, slapen en nog eens slapen'


Alleen maar slapen
“Dat veranderde toen Sophie (nu 7) geboren werd. Toen belandde ik in mijn eerste heftige depressie. Die eerste negen maanden waren een worsteling. Als Sophie begon te huilen, kon ik alleen maar denken: wat moet je nou weer van me? Als Sophie overdag sliep, ging ik ook slapen. Dat was eigenlijk het enige wat ik wilde: slapen, slapen en nog eens slapen. Als Sophie dan een keer niet naar bed wilde of maar heel kort, vond ik dat vreselijk. Ik was blij met haar, maar kon dat moeilijk voelen. Somberheid had altijd de overhand. Gelukkig had ik wel het besef dat hechting
belangrijk is. Dus pakte ik haar op, maakte ik oogcontact en probeerde ik haar te troosten en te knuffelen. Maar ik vond het zwaar om écht vanuit mezelf contact met haar te maken. Ik onderkende niet dat ik een probleem had, al vroeg ik me wel af hoe andere moeders het deden. Toen ik een keer aan mijn zus vroeg of zij ook altijd zo moe was en het zo zwaar vond, zei ze ja. Ik dacht dus dat het normaal was wat ik voelde. Pas toen ik wat opknapte en verschil begon te merken, zei ik tegen mijn man: ‘Volgens mij ben ik depressief.’ Ik ging naar de huisarts en omdat het al wat beter ging, wilde ik geen medicatie. Wel heb ik afgesproken dat ik bij een tweede kind direct aan de bel zou trekken. Na de geboorte van Stan (nu 4) kreeg ik weer een depressie. Deze keer nog heftiger, ik ging bijna richting psychose. Toch heb ik nog zes weken borstvoeding gegeven voordat ik aan de medicatie ging. Toen ik eenmaal paroxetine slikte, was dat een openbaring. Zó was het dus om je stabiel te voelen en te weten wat je aankunt. Mijn hele leven moest ik al per dag bekijken hoe ik me voelde en wat ik die dag aan zou kunnen. Dat viel opeens van me af; nu wist ik waar ik aan toe was. Toen het nam een half jaar beter ging, ben ik de medicatie gaan afbouwen. Maar eenmaal zonder ondersteuning van de medicijnen voelden het leven en de combinatie zorg en werk weer continu als overleven.”

Lees het hele verhaal van Marleen in Vriendin 17

Foto: Marjolein Volmer

Plaats een reactie

 Reacties

Geef als eerste een reactie

Juliëtte en haar moeder Bep kregen allebei leukemie

23.11.2017 - Juliëtte (36) en haar moeder Bep (75) kregen allebei leukemie, hun overlevingskansen waren erg klein. Het is een wonder te noemen dat ze er allebei nog zijn. “We weten nu dat het leven plots een heel andere wending kan nemen. Daarom genieten we enorm van elkaar.”

Lees meer!
Wen Xin (19): ‘Elke keer als ik in de spiegel kijk, vraag ik me af: op wie lijk ik?’

22.11.2017 - De ouders van de Chinese Wen Xin (19) lieten haar als baby achter in een doos in een park. Omdat ze nieuwsgierig is naar haar afkomst, is ze een zoektocht begonnen. “Voor even hun liefde voelen, een enkele omhelzing, dat zou al heel wat zijn...”

Lees meer!
Miranda: ‘De kans om de loterij te winnen, was groter dan de kans op een kindje’

22.11.2017 - Miranda (37) wilde dolgraag een tweede kind, maar na de chemokuren die haar man moest ondergaan, was dat zo goed als uitgesloten. Net toen ze zich daarbij had neergelegd, raakte ze zwanger. “Dit kind is ons cadeautje. Een lichtpuntje, na al die zware jaren.”

Lees meer!
Jeanettes man overleed onverwachts: 'Niemand weet dat we al in scheiding lagen'

21.11.2017 - Het huwelijk van Jeanette (38) liep al langer niet lekker. Haar man Mark kreeg een hartoperatie, daarna zouden ze uit elkaar gaan. Maar toen ging het mis... 'Amper zeven uur nadat hij was bijgekomen overleed hij.'

Lees meer
Musicalster Anouk van Nes: ‘Het leven is lichter als je liefde hebt'

21.11.2017 - Musicalster Anouk van Nes (46) heeft een bewogen periode achter de rug. Ze bleef ongewild kinderloos, is gescheiden, vond een nieuwe liefde en kreeg twee nieuwe heupen. “Ik ben nu af van grote dromen. En dat voelt wel zo rustig.”

Interview
Lezeressen vertellen: 'Zo hebben wij elkaar versierd'

16.11.2017 - Weet je het nog, hoe hij je hart veroverde? Of heb je zelf de eerste stap gezet? Acht lezeressen vertellen: “Op donderdag hadden we een date, maar woensdag belde hij: ‘Ik kon niet meer wachten.’”

Lees meer!
Sylvia: ‘Niemand hoort graag over andermans stoelgang’

16.11.2017 - Sylvia (49) heeft colitis ulcerosa, een chronische darmziekte. De aandoening bezorgt haar gemiddeld eens per week een slapeloze nacht met pijn en heftige diarree. “Hoe vaak ik niet hoor: wat zie je er moe uit. Dan bestel ik maar weer de beste foundation die er is.”

Lees meer!
'Wij zijn 17 en zitten vol plannen'

15.11.2017 - Ze zijn jong, maar hebben al een duidelijk idee van de toekomst. Bekijk hier de jubileumcampagne van SIRE, ‘Luister naar de toekomst’. Hier vertellen jongeren van 17 hoe positief ze kijken naar de toekomst van Nederland en hoe zij daar een bijdrage aan willen leveren.

Lees meer!
« vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | ... | 200 |