Persoonlijke verhalen

Vriendin 50: ‘Iedereen wist dat mijn vader niet mijn echte vader was, behalve ik’

Acht jaar geleden stond het leven van Samantha (nu 29) totaal op z’n kop, toen ze ontdekte dat haar vader haar biologische vader niet was. Ze besloot op zoek te gaan naar haar echte vader. “Mijn hele jeugd had ik al het gevoel dat ik anders was dan de rest van mijn familie.”

‘De kapper zei dat ik Turks haar had en dat ik van Turkse afkomst moest zijn’

In Samantha’s huis ruikt het naar verse appeltaart. Ze is vanochtend vroeg opgestaan om voor Vriendin een taart te bakken. Pas sinds kort weet ze van wie ze haar gastvrijheid heeft: van haar vader Ismaïl, die ze pas een jaar kent. Acht jaar geleden nam Samantha’s leven een dramatische wending toen ze op een zaterdag­ middag naar de kapper ging. Bij een kapper waar ze niet eerder was geweest. “Ik werd geknipt door een Turkse man en we praatten over koetjes en kalfjes, zoals je dat bij de kapper doet. Hij vroeg waar ik vandaan kwam. Uit Alblasserdam, vertelde ik, een dorpje in de buurt van Rotterdam. Maar dat bedoelde hij niet, hij wilde weten wat mijn afkomst was, uit welk land ik kwam. ‘Gewoon, uit Nederland’, antwoordde ik. Ik kan me nog letterlijk herinneren wat hij toen lachend zei: ‘Je kunt me veel vertellen, maar jij bent écht niet helemaal Nederlands. Je hebt Turks haar, je móet wel van Turkse afkomst zijn.’ Thuis vertelde Samantha haar man Tjeerd wat de kapper had gezegd. “Want dit was niet de eerste keer dat iemand een opmerking over mijn afkomst maakte. Vroeger scholden sommige kinderen me uit voor stomme Turk: ik hoefde maar twee minuten in de zon te zitten of ik werd bruin. Mijn hele jeugd had ik het gevoel dat ik niet helemaal paste bij mijn familie.”

Onderbuikgevoel
Samantha is een nakomertje. Ze heeft twee oudere zussen, Bianca (43) en Claudia (45), uit een eerdere relatie van haar moeder. Ze groeide grotendeels alleen op bij haar vader en moeder, haar zussen waren al vroeg het huis uit. “Er waren dingen waardoor ik voelde dat er iets niet helemaal klopte. Mijn achternaam was met tipp­ex weggehaald uit mijn groeiboekje van het consultatiebureau, bijvoorbeeld. Op post voor mij van de Belastingdienst stond mijn voornaam en de meisjesnaam van mijn moeder. Ik vroeg er weleens naar, maar mijn ouders hadden altijd wel een verklaring. Mijn moeder zei bijvoorbeeld dat ze voorouders had met een donkere huid. Als kind geloof je alles wat je ouders zeggen. Maar ik had wel altijd een onderbuikgevoel.”

Lees het hele verhaal in Vriendin 50.

Hield jouw familie, net als die van Samantha, iets voor jou verborgen? Praat mee op ons forum

Reageer op dit artikel

Lautje2702

Mooi dat je alsnpg je vader hebt mogen ontmoeten.

Beantwoorden
Anoniem

Dank je wel!

Beantwoorden

Instagram