Persoonlijke verhalen

Het dubbele gevecht van columniste Larissa Verhoeff

‘2013 was niet ons jaar, 2014 wordt dat wel’

De doorgewinterde Vriendin-lezeres had haar allang herkend: onze eigen columniste Larissa Verhoeff (45). Wekelijks praat ze ons bij over haar strijd tegen de kilo’s, en sinds dit jaar ook over de strijd tegen de ziekte van haar man. Hoe gaat zij daarmee om? Larissa: “Toen hij ziek bleek te zijn, vond ik niets meer leuk.”

2013 was voor jou een moeilijk jaar…
“Ja, 2013 heb ik in mijn hoofd al afgeschreven. Begin dit jaar kregen we te horen dat mijn man Arnout kanker heeft. Ik vind het altijd zo lekker om in het holletje van zijn arm te liggen. En precies in dat holletje, midden in zijn oksel, had ik in december een klein bobbeltje onder zijn huid gevoeld, ter grootte van een krent. Een ingegroeid haartje, dacht hij zelf. Tegen de tijd dat hij in januari op mijn verzoek toch maar naar de huisarts ging, was het bobbeltje zo groot als een M&M geworden. En toen de huisarts mijn man doorstuurde naar het ziekenhuis en ze daar een biopsie deden, was het al een kwarteleitje, het groeide echt heel snel. Maar omdat Arnout bleef denken dat er niets aan de hand was, was ik gewoon naar mijn werk gegaan op de dag dat hij de uitslag kreeg. Ik weet nog precies hoe ik de telefoon opnam toen hij belde: ‘Is het dringend, schat? Want het is hier een beetje druk.’ Tja. Toen hij zei dat het niet goed was, dat het Hodgkin was, lymfeklierkanker dus, was het alsof de wereld acuut stilstond.”

Lees het hele interview met Larissa in Vriendin 48.

Reageer op dit artikel

Lees jij de columns van Larissa in Vriendin?

Ja, zodra ik Vriendin in handen heb!

Ja, als één van de eerste. Haar strijd met de kilo’s is voor zoveel mensen herkenbaar. Maar nu de strijd van haar man en haarzelf tegen de kanker laat ons zien hoe sterk een mens is. Al denkt dat ze doordat ze wat aangekomen is misschien dat ze niet sterk is, ik vind het een dijk van een vrouw. Ik wens hun het allerbeste voor de toekomst.

Ja, zodra ik Vriendin in handen heb!

Dat is het allereerste wat ik lees in vriendin. Zeker nu bij mijn man ook kanker is geconstateerd, Leef ik dubbel met haar mee. Pffff wat een ellende, maar wat een sterke vrouw! Een voorbeeld hoor!

Ja, zodra ik Vriendin in handen heb!

(k)

Anders, namelijk...

Ik lees Vriendin van voren af aan, dus gewoon vanaf de eerste bladzijde, dus ook Larissa’s column. Ik leef met haar mee en wens haar en haar man veel sterkte en succes toe!

Ja, zodra ik Vriendin in handen heb!

Haar verhaal is zo herkenbaar en ze omschrijft het allemaal zo op haar manier… dus geweldig. Alleen nu is het zo triest met de kanker van haar man erbij dat er een oneerlijke dubbele strijd geleverd moet worden door haar en hem. Vechten tegen kanker en de kilos. Wil gewoon weten hoe het met ze gaat en leef stilletjes met ze mee.

Ja, zodra ik Vriendin in handen heb!

Vind het een toffe vrouw en voel met haar mee, heb zelf een doodzieke partner gehad dus ik weet hoe dat voelt. petje af voor haar en heel veel sterkte nog samen voor deze twee.(k)(k)

Ja, zodra ik Vriendin in handen heb!

Zou graag al zover zijn als Larissa wat een kanjer

Ja, zodra ik Vriendin in handen heb!

Lees graag haar collum. Kamp zelf met veel overgewicht. Wat ik mis bij haar collum is : heeft ze kinderen en / of huisdieren? Hoe oud is ze? En naast lekker eten en sporten wat zijn haar hobby’s?
Groetjes Norma

Instagram