Persoonlijke verhalen

Nicole heeft diabetes: ‘Ik functioneer als ieder ander’

Vandaag is het Wereld Diabetes Dag. Het thema van dit jaar is vrouwen en diabetes en dat is niet voor niets: 199 miljoen vrouwen in de wereld hebben diabetes en dat aantal loopt snel op naar 313 miljoen in 2040. Nicole (44) vertelt hoe zij ervoor zorgt dat ze de regie over haar leven met diabetes in handen houdt.

Diabetes heeft wereldwijd grote impact. Jaarlijks sterven er wereldwijd ruim 2,1 miljoen vrouwen als gevolg van diabetes. Gelukkig is in Nederland de diabeteszorg van hoog niveau. Toch heeft het veel impact op je leven.

Futloos en moe
Toen Nicole net zes jaar oud was, kreeg ze de diagnose diabetes type 1. “Het waren de klassieke symptomen: ik was futloos, moe en bleek terwijl ik normaal een heel levendig kind was. Natuurlijk is het niet leuk om te horen dat je diabetes hebt. Maar als je zes bent dan neem je de wereld zoals die is. Het klinkt misschien raar, maar wat dat betreft is het een goede leeftijd. Je besteedt geen tijd aan het afvragen waarom het jou overkomt. Het is gewoon zo, dus je gaat ermee om.”

Nooit meer iets anders 
Van haar 6de tot haar 26ste spoot Nicole zichzelf met de insulinepen. “In 1999 werd me aangeboden om ervaring op te doen met een insulinepomp. Dat voelde eerst wel onwennig, maar na twee maanden wilde ik niet meer anders.” Een insulinepomp zit via een slangetje aan je lichaam vast. De pomp geeft continu een basishoeveelheid insuline af. Voordat je iets eet, kun je de pomp extra insuline laten afgeven (een bolus). Hoeveel hangt af van wat je eet – hoe meer koolhydraten, des te meer je ‘bolust’.
 

‘​Overdag aan mijn bh, ‘s nachts op het nachtkastje’

 

Insulinepomp met afstandsbediening
De eerste insulinepomp van Nicole moest ze door haar kleren heen bedienen. Nu heeft ze een Accu-Chek Insight, een insulinepomp met afstandsbediening. “Dat scheelt enorm. Ik hoef nu niet meer aan de pomp te zitten: geen moeilijke taferelen bij het bolussen. Ik draag mijn insulinepomp overdag aan de zijkant van mijn bh, onder mijn oksel. Het is een klein apparaat, ik voel hem nauwelijks zitten en ik hoef er overdag dus niet aan te komen en bedien hem via de afstandsbediening. ’s Nachts leg ik ‘m op mijn nachtkastje naast het bed. Ik zie diabetes niet echt als een ziekte. Ik zie het meer als een soort handicap. Zoals iemand zonder bril niet kan functioneren, zo heb ik mijn insulinepomp nodig. Met de pomp functioneer ik als ieder ander.”

Reageer op dit artikel

Instagram