Persoonlijke verhalen

Martijn Fischer: ‘Ik voel me sterk als nooit tevoren!’

Weet je nog, die mollige vertolker van André Hazes in de musical én de film? Je herkent Martijn Fischer (50) toch bijna niet meer terug?! Van zijn gezondheid heeft Martijn, twintig kilo lichter, geen last meer: “Ik voel me sterk als nooit tevoren!”

Weinig acteurs zijn in zó veel producties te zien als Martijn, van wie deze maand maar liefst drie nieuwe films uitkomen. Een daarvan is Gek van oranje, een feelgoodfilm die zich afspeelt rond het WK van 2010 in Zuid-Afrika. Daarin speelt hij een echte voetballiefhebber. Daarnaast treedt hij vaak op met zijn band, waarin hij Hazes-liedjes zingt, en hij gaat dit najaar het toneel op. “Maar op zich is het nu wel rustig”, zegt hij tevreden. “Alle drie de films zijn natuurlijk al opgenomen en mijn tour is net afgelopen. Wat ik nu dan doe? Niks, haha. Netflix kijken!”

En sporten, want je bent maar liefst twintig kilo afgevallen. Waarom ben je daarmee begonnen?
“In maart 2016 deed ik mee in The passion, als Jezus. Toen ik dat terugzag, dacht ik: nu moet ik ingrijpen. Ik moest bijvoorbeeld uit een busje stappen en dat zag er niet vrolijk uit. Eerst liet ik een check-up doen bij mijn huisarts. Die zei: ‘Op zich ziet alles er goed uit, maar je bent wel te zwaar. Je gaat toch richting de vijftig en als je zo doorgaat, loop je risico op diabetes type twee.’ Dat was schrikken, want het leven is te leuk dus dat zou zonde zijn. Dus ging er een knop om.”

Vorige maand werd je vijftig. Vond je dat moeilijk?
“Nee hoor. Juist omdat ik in zo’n krachtige periode van mijn leven zit, valt het mee. Misschien moet ik nu wel rekening gaan houden met ‘later’: dat je genoeg spaargeld op de bank hebt en zo. Daar moet ik dan nog even aan werken… Van binnen blijf ik gewoon een kind, dus het voelt wel raar. Maar ik heb ook geen midlifecrisis gehad, geloof ik.”

‘Van binnen blijf ik gewoon een kind, dus vijftig voelt wel raar’

Je hebt anders wél een motor en een jongere vriendin…
Lachend: “Dat is waar! Die motor had ik vroeg: op mijn dertigste reed ik al op een Harley Davidson. En ik heb ook een tijdje een cabrio gehad. Dus op zich voldoe ik wel aan veel punten. Misschien heb ik het opgeknipt in stukjes en ben ik in een constante staat van crisis!”

Je vriendin Ingeborg is 21 jaar jonger. Merk je veel van dat leeftijdsverschil?
“In het begin was ik daar een beetje onzeker over, maar nee, het valt hartstikke mee. Het helpt ook dat zij weliswaar een stuk jonger is, maar niet de behoefte heeft om elk weekend de kroeg in te duiken. Af en toe komen we iets tegen dat de ander niet kent, maar al die dingen zijn nu wel benoemd. Het gaat vooral heel goed tussen ons. Zowel privé als in het werk, want ze zingt als achtergrondzangeres in mijn band én is tourmanager, dus we gaan vaak samen op pad.”

Met jou kreeg ze ook je twee zoons van elf en veertien jaar erbij. Ging dat meteen goed?
“Ja, prima. Na mijn scheiding van hun moeder en nadat mijn volgende lange relatie uit ging, wilde ik mijn kinderen niet nog eens teleurstellen. Dus hebben we het rustig aan gedaan, met eerst leuke dingen doen als ‘een’ vriendin van papa. Op een gegeven moment heb ik de jongens om advies gevraagd: of zij vonden dat het wel kon als het meer werd, vanwege het leeftijdsverschil. ‘Je bent gek als je het niet doet!’ riepen ze meteen, dus dat zat goed. Zij en Ingeborg kunnen het heel goed met elkaar vinden. Ze voedt ze natuurlijk mede op en dat accepteren mijn zoons gelukkig. We zijn echt een groep met z’n vieren.”

Het hele verhaal lees je in Vriendin 7.

Foto: Bart Honingh

Reageer op dit artikel

Instagram