Persoonlijke verhalen

De metamorfose van acteur Ferry Doedens

Helderblauwe ogen, goddelijke glimlach, afgetraind lichaam en overvriendelijke uitstraling: Ferry Doedens (25) heeft het allemaal. Het nieuws dat hij vorig jaar naar een afkickkliniek in Thailand vertrok en zijn rol in GTST kwijtraakte, sloeg dan ook in als een bom. Maar hij is terug! “Ik heb het afgelopen jaar veel geleerd over mezelf.”

Je was ooit Nederlands kampioen levend standbeeld en bent nu als acteur meisjes- én jongensidool. Best een stap… 
“Eigenlijk is standbeeld zijn ook acteren, alleen doe je niets. Ik was een jaar of tien toen ik in Groningen iemand zag die het deed. Thuis zei ik tegen mijn moeder dat ik dat ook kon. ‘Natuurlijk jongen!’ was haar reactie. Mijn ouders hadden een speelgoedwinkel, dus haalde ik een bus verf uit de zaak, verfde mijn haar, schminkte mijn gezicht en ging voor de zaak staan op de promenade. De mensen bleven maar geld gooien, de eerste avond had ik al meer dan honderd euro en kocht ik mijn eerste mobieltje. In 2007 won ik het Nederlandse kampioenschap in Arnhem. Acteren wilde ik toen ook al, maar ik dacht niet meteen aan de spotlights.”

En dan kom je in GTST terecht.
“Idols zat er nog tussen, hè? Toen ik er bij de eerste liveshow uit gebonjourd werd, heb ik drie dagen in bed gelegen en gehuild. Afschuwelijk! Maar ja, shit happens. Ik wist toen wel dat ik me wilde ontwikkelen met zingen en acteren. Als kind zei ik al: ‘Later als ik groot ben, ga ik in GTST spelen.’ ‘Is goed jongen’, zei mijn moeder. Een jaar na Idols werd ik gebeld of ik auditie wilde doen voor een serie. Dat bleek dus GTST te zijn. Binnen drie maanden woonde ik in Amsterdam. Wel een aparte situatie, zo vanuit Drachten.”

In GTST speelde je als Lucas Sanders de eerste openlijke homoseksueel op televisie. Heb je gemerkt dat jouw rol belangrijk was voor andere homoseksuelen?
“Ik wist dat de eerste zoen die ik als Lucas Sanders aan een andere man zou geven, wel een groot ding kon worden. En dat Nederland erover zou kunnen vallen. Maar ja, het was een liefdesverhaal tussen twee mannen. Dat het zó’n impact zou hebben, had ik niet gedacht."

Iets heel anders: je bent al vier jaar samen met je vriend, maar jullie zijn net gaan samenwonen. Waarom nu pas?
“We woonden drie minuten bij elkaar vandaan en nu moest hij zijn huis uit. Dus was de stap snel gezet. Het gaat al vier nachten goed! Ik zie dit wel echt als een nieuwe fase in mijn leven. Maar verhuizen vind ik het vreselijkste wat er is. We hebben nog geen meubels, geen lampen en leven uit dozen.”

Gaan jullie op een dag trouwen?
“Ja, maar niet in het wit, ik wil in het donkerblauw. En mijn vriend moet me vragen, hij is ouder dan ik. We hebben het er toevallig laatst over gehad. Maar laten we alsjeblieft eerst dat huis af krijgen, dan zien we over een paar jaar wel verder.”

Lees het hele interview met Ferry in Vriendin 10 (vanaf morgen in de winkels). 

Reageer op dit artikel

Instagram