Persoonlijke verhalen

Brace wil weer samenwonen met zijn gezin: ‘Mijn vrouw en kind zijn het belangrijkst’

Sinds zijn deelname aan het SBS6-programma Vet Fit heeft zanger Brace een gezonde levensstijl aangenomen en viel hij kilo’s af. Nu heeft hij nog één wens en dat is weer samenwonen met zijn gezin.

Brace deed mee het SBS-programma Vet Fit. Honderd dagen lang werkte hij aan een fittere en strakkere versie van zichzelf. Eerst was hij te volgen op televisie, maar nadat het programma vanwege te weinig kijkcijfers van de buis werd gehaald, alleen nog op internet.  Brace had een goede reden om af te vallen en fitter te worden: hij wilde weer kunnen voetballen met zijn vierjarige zoontje Miquel.

Was het zo erg met je dat je dat niet meer kon?

“Ja. Als ik iets met hem deed, samen voetballen bijvoorbeeld, was ik altijd snel moe. Dan schoot hij de bal weg en vroeg ik of hij hem zelf wilde ophalen in plaats van dat ik er achteraan ging. Ik was sowieso ongezond aan het leven. Veel hangen op de bank als ik niet hoefde te werken. En ik dronk wel vijf energiedrankjes per dag. Als ik moest optreden, liet ik mijn chauffeur altijd even stoppen bij een tankstation voor wat lekkers. Zo’n ongezonde levensstijl wreekt zich. Ik ben pas 31, maar voelde me af en toe net een bejaarde.  Dat wilde ik niet langer. Ik wil een fitte vader zijn. Daarom ben ik de strijd met mezelf aangegaan.”

Kwam je jezelf tegen?

“Behoorlijk. Vooraf ben ik getest. Ik woog 106 kilo, had een BMI van 34 en een hartleeftijd van 42. Tuurlijk schrok ik van die resultaten. Ik wilde zeker vijftien kilo afvallen, maar me vooral fitter voelen. Dat was mijn voornaamste doel. De eerste weken waren verschrikkelijk. Het sporten viel me zo zwaar. Vaak was ik kotsmisselijk na een training. Maar ik zette door en op een gegeven moment raakte ik gewend aan de inspanning en begon ik het sporten zelfs lekker te vinden.

Ik word regelmatig op straat aangesproken over de Vet Fit-challenge. Het is leuk dat er zoveel mensen met je meeleven en je aanmoedigen door te gaan op de ingeslagen weg. We zijn nu honderd dagen verder. Ik weeg nu 98 kilo, heb een BMI van 31.8 en een hartleeftijd van 41. Het kan allemaal nog beter, dus ik ga hoe dan ook deze levensstijl vasthouden. Ik heb gewichten en bokshandschoenen gekocht voor thuis, dus ik sport echt dagelijks.

Het levert me zoveel op. Ik voetbal weer met mijn zoontje. En hoe… we dollen met elkaar en hij wordt nu zelfs moe van mij. Maar het mooiste van deze challenge is dat ik heb laten zien dat als ik iets wil bereiken, ik er serieus voor kan gaan. Ik heb de mindset van een winnaar.”

Twijfelde je daar aan?

“Nou, ik had wel even een opsteker nodig. Iets positiefs. Ik zat de laatste tijd niet lekker in mijn vel. Isabella en ik zijn al een tijdje uit elkaar. Om precies te zijn vanaf december vorig jaar. Dat heb ik helemaal aan mezelf te wijten. Het is mijn fout dat we niet meer samen zijn en dat doet me pijn. Na mijn deelname aan The voice kreeg ik weer succes. Ik ging meer geld verdienen, kreeg aandacht. En daar word ik geen leuker mens van. Het hele showbizzwereldje draait om de buitenkant: wie heeft de mooiste auto, wie draagt de leukste kleren, wie heeft de coolste vrienden. Ik kon me daar niet voor afschermen en deed er volop aan mee.

Laat ik een voorbeeld geven. Ik ging allerlei dure spullen kopen. Zodra ik cashte, gaf ik het geld ook weer uit. Ik was ongeduldig, wilde vaak te veel, nu, meteen. Ik wilde aan de buitenwereld laten zien dat het goed met me ging. Stom natuurlijk, want wat betekenen spullen nu helemaal? Als Isabella daar dan wat van zei, vond ik dat ze er niks mee te maken had. Ik had het geld toch verdiend? Heel lelijk deed ik tegen haar. Ik deed alsof zij net in mijn leven was, niks over mij te zeggen had. Ik ging om met vrienden die zij niet leuk vond en was vaak nachtenlang weg, aan het stappen.

Terugkijkend vind ik het heel erg dat ik me zo heb gedragen richting Isabella. Zij is nota bene degene waar ik het meest van houd en onderdeel van mijn succes. We hebben wat ik tot nu toe heb bereikt, echt samen bereikt. Zij was er voor me toen niemand nog in me geloofde.”

Je leest dit interview deze week ook in Vriendin. 

Reageer op dit artikel