×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.
Advertisement

Wen Xin (19): ‘Elke keer als ik in de spiegel kijk, vraag ik me af: op wie lijk ik?’

Wen Xin (19): ‘Elke keer als ik in de spiegel kijk, vraag ik me af: op wie lijk ik?’
22.11.2017 -

De ouders van de Chinese Wen Xin (19) lieten haar als baby achter in een doos in een park. Omdat ze nieuwsgierig is naar haar afkomst, is ze een zoektocht begonnen. “Voor even hun liefde voelen, een enkele omhelzing, dat zou al heel wat zijn...”


Wen Xin: “De start van mijn leven was verre van normaal. Ik ben ’s ochtends vroeg op een koude winterdag te vondeling gelegd bij de ingang van een drukbezocht park in de Chinese stad Chenzhou. Ik lag daar in een doos met slechts een klein beetje kleding aan. Als ik hieraan denk, word ik altijd een beetje verdrietig. Blijkbaar was er dus na mijn geboorte niemand die mijn leven vierde. Geen trotse familie boven mijn wieg, geen lekker warme kruik, geen beschuit met muisjes... Er was alleen die doos en het plan om mij zo snel mogelijk uit huis te krijgen en ergens neer te leggen.



 

'Ik wil er alles aan gedaan hebben om mijn ouders te vinden' 
 

Ik blijf het lastig vinden, mijn start. Vooral omdat ik niet precies weet waarom ik als baby te vondeling ben gelegd. In de tijd dat ik werd geboren, gold nog de eenkindpolitiek in China. Misschien was ik het tweede kind in het gezin? En konden mijn ouders de boete die erop stond als je een tweede kind kreeg niet betalen? Of misschien was ik wel het eerste kind van mijn ouders, maar wilden ze in plaats van een dochter liever een zoon die later voor hen zou zorgen. Of misschien hadden mijn biologische ouders wel helemaal geen geld om een kind op te voeden. Wat de precieze reden is geweest, blijft gissen. Ik kan daarover speculeren, maar precies weten doe ik het niet. Gelukkig werd ik al snel opgemerkt door een voorbijganger. Misschien stond de doos goed in het zicht, misschien huilde ik. Geen idee. In mijn Chinese dossier staat nog wel dat deze voorbijganger mij eerst heeft meegenomen naar zijn huis en daar nog een dag, misschien twee dagen, voor mij heeft gezorgd voordat hij me naar het kindertehuis bracht. Of die informatie klopt, weet ik niet. Wat ik wel weet, is dat ik vervolgens anderhalf jaar in het kindertehuis heb gewoond en toen ben geadopteerd door mijn ouders hier in Nederland.

Liefdevol gezin
Ik heb het getroffen, want ik ben terechtgekomen in een warm, liefdevol gezin. Mijn ouders zijn altijd heel open geweest over mijn adoptie en die van mijn zusje. Ook zij komt uit China en is – hoe bizar – ook te vondeling gelegd. Al zijn we opgegroeid in hetzelfde gezin, met de nieuwsgierigheid naar onze biologische ouders en vooral het verlangen hen te vinden, gaan we heel anders om. Mijn zusje is daar op het moment totaal niet mee bezig. Zij zegt: ‘Ik ben geadopteerd en heb een goed leven hier. Ik leef zo veel mogelijk in het hier en nu, kijk vooruit en niet meer achterom.’ Ze wil er liever ook niet over praten, ziet het echt als een gesloten hoofdstuk.

Ik zit anders in elkaar. Ik wil het er juist wel over hebben, wil weten wie mijn ouders zijn en er alles aan gedaan hebben om ze te vinden. Ook omdat ik mezelf dan later niets kan verwijten. Ik realiseer me dat – met de weinige gegevens die ik heb – een zoektocht lastig gaat worden. De kans dat ik directe familie vind, is echt klein. Zo realistisch moet ik zijn. In dat opzicht begrijp ik mijn zusje goed. Bij zo’n zoektocht komen er onverwachte, soms heftige emoties naar boven. Teleurstellingen, misschien afwijzing, verdriet. Ondanks dat, wil ik geprobeerd hebben mijn biologische ouders te vinden. Het is een natuurlijke behoefte bij mij die nauwelijks is te onderdrukken. Ik zit met wel honderdduizend onzekerheden. Elke keer als ik in de spiegel kijk, vraag ik me af: op wie lijk ik? Van wie heb ik het moedervlekje op mijn arm? Waren mijn biologische ouders ook zo extravert? Zijn zij ook klein van stuk? Ik wil het weten.”

Lees het hele verhaal in Vriendin 47

Plaats een reactie

 Reacties

Geef als eerste een reactie

Lezeressen vertellen: dit is mijn meest memorabele feestblunder

14.12.2017 - Tijdens de feestdagen wil je dat alles op rolletjes loopt, maar soms gaat er tóch iets mis.... "Daar lag ik, languit in de kerstboom. Met taart en al."

Lees meer

1

Mirjam (38) ‘Ik zie intens geluk, maar ook intens verdriet’

13.12.2017 - Mirjam (38) werkte jarenlang met plezier bij een bank. Tot ze na de geboorte van haar derde kind besefte waar haar grootste passie lag. Nu maakt ze fotoreportages van bevallingen. 'In de verloskamer leer ik mensen op hun puurst kennen'. Je maakt kans op een van de vijf exemplaren van Mirjams boek Pure Life geboortefotografie en -verhalen.

Lees meer
Carmen: ‘Ook met een maatje meer kun je je mooi voelen’

13.12.2017 - Model en Miss top of the world plussize Benelux 2017 Carmen (44) wil vrouwen laten zien dat ze trots mogen zijn op zichzelf. Mét hun rondingen én rimpels. “Ik vind dat je je imperfecties kunt omarmen.”

Lees meer
Esther (52): ‘Ik blijf erin geloven dat hij bij mij terugkomt’

12.12.2017 - De man van Esther (52) verliet haar voor een veel jongere vrouw. Esther verwacht dat hij over een tijdje met hangende pootjes terugkomt. "Ook die vrijpartijen met haar gaan op den duur vast vervelen."

Lees meer
Joris Linssen: ‘Ik ben altijd chef oliebollenbakker’

12.12.2017 - Elke week vertelt een bekende Nederlander over zijn feestmaand december. Op Kerstavond is Joris Linssen te zien in het tv-programma Joris’ kerstboom. Zelf viert hij de feestdagen met familie en vrienden: “Als ik met Kerst de tafel rondkijk naar mijn inmiddels volwassen kinderen is dat de grootste rijkdom die er is.”

Lees meer
3 vragen aan model en fotograaf Kim Feenstra

11.12.2017 - Vorig jaar ontdekte Kim Feenstra (32) door het tv-programma Het perfecte plaatje haar passie voor fotografie. Ze heeft nu haar eerste foto-expositie: Through my eyes.

Lees meer
Angéla: 'De geboorte van mijn tweeling kostte me bijna mijn leven’

06.12.2017 - Een medische fout na de geboorte van haar twee zoontjes werd Angéla (43) bijna fataal. “Gelukkig was het mijn tijd nog niet en ben ik teruggekomen bij mijn prachtige gezin.”

Lees meer
Trijntje Oosterhuis: ‘Heerlijk om thuis met mijn gezin te chillen’

06.12.2017 - Vier weken lang vertellen bekende Nederlanders over hun feestmaand. Trijntje Oosterhuis (44) gaat op kersttournee, maar de Kerstdagen zelf reserveert ze voor haar familie, met ook dan veel muziek. “En cadeautjes onder de boom in een hysterisch versierd huis, compleet met rendier in de tuin.”

Lees meer!
« vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | ... | 202 |