×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.
Advertisement

Miranda: ‘De kans om de loterij te winnen, was groter dan de kans op een kindje’

Miranda: ‘De kans om de loterij te winnen, was groter dan de kans op een kindje’
22.11.2017 -

Miranda (37) wilde dolgraag een tweede kind, maar na de chemokuren die haar man moest ondergaan, was dat zo goed als uitgesloten. Net toen ze zich daarbij had neergelegd, raakte ze zwanger. “Dit kind is ons cadeautje. Een lichtpuntje, na al die zware jaren.”


Miranda: “‘Doe mij maar een huis vol kinderen’, zei ik altijd. Een groot gezin met vier of vijf kinderen leek me zo leuk. Drie jaar nadat ik Benny had leren kennen, werd na een eerdere miskraam onze dochter Teddie geboren. Ze was Benny’s tweede kind: hij had al een dochter uit een eerdere relatie. Ik stopte met werken, want ik wilde optimaal van het moederschap genieten. Al vrij snel begon ik te verlangen naar een tweede. Ik was bij ons thuis de jongste: de zus die voor mij geboren werd, is vijf jaar ouder. Best een groot leeftijdsverschil, vond ik. Ik had me voorgenomen dat anders te doen.

Teddie was negen maanden toen ik voor de tweede keer een miskraam kreeg. Onderzoek naar de oorzaak ervan sloegen we af. We hadden er alle vertrouwen in dat het wel goed zou komen. We hadden gewoon dubbel pech gehad, zo dachten we. Vervolgens duurde het maar liefst twee jaar voordat ik opnieuw zwanger was. Helaas eindigde ook deze zwangerschap in een miskraam. Tijdens de curettage ging het mis. Ik kreeg een ruggenprik en de verdovingsvloeistof ging per ongeluk naar mijn hart. Ik raakte in shock. Gelukkig liep het goed af, maar al met al was het een traumatische ervaring. Ik liet daarna een spiraaltje plaatsen. Een nieuwe zwangerschap durfde ik voorlopig niet aan: stel dat het weer mis zou gaan. Een curettage wilde ik nooit meer, want wie weet bleef ik er dan wel in. Maar mijn verlangen naar een tweede kind bleef. Ik wilde zo graag een broer of zus voor Teddie. Omdat ik niet goed op het spiraaltje reageerde, liet ik het weer verwijderen. Benny en ik besloten er weer voor te gaan. Maar een zwangerschap bleef uit. Ik deed er stoer over, maar ondertussen maakte het me heel verdrietig dat ik maar niet zwanger werd. Elke keer als ik ongesteld werd, dacht ik: weer een maand voorbij... Mensen om ons heen kregen een tweede of een derde kind. Ik vond het niet eerlijk: wíj waren aan de beurt.

Compleet op z’n kop
Teddie was ondertussen bijna vier jaar en zou naar school gaan. Ik was van plan om weer te gaan werken, daar had ik ook echt zin in. Maar toen kwam ons leven van de ene op de andere dag compleet op z’n kop te staan: in december 2009 bleek Benny non-Hodgkin-lymfoom te hebben, oftewel lymfklierkanker. De vooruitzichten waren heel slecht. ‘Je mag je handen dichtknijpen als je volgend jaar Kerst haalt,’ zeiden de artsen. Het bericht sloeg ons volledig lam. Alles wat tot dan toe belangrijk was, werd ineens onbelangrijk.
 

‘Je mag je handen dichtknijpen als je volgend jaar Kerst haalt’, zeiden de artsen tegen mijn man’ 
 

Als je zulk slecht nieuws krijgt, ga je in de overlevingsstand en leef je van dag tot dag. Al je toekomstplannen zet je opzij. Benny moest aan de chemo. Voor zijn eerste chemokuur werd ons gevraagd of we sperma wilden laten invriezen. Chemo richt veel schade aan in je lijf, dus er was een kans dat Benny door de chemo onvruchtbaar zou worden. Als we sperma wilden laten invriezen, zou de eerste chemokuur worden uitgesteld. Maar op dat moment wilde ik maar één ding en dat was dat hij zo snel mogelijk die chemo zou krijgen. Daarmee wonnen we misschien wel tijd. Bovendien moest ik er niet aan denken om in deze situatie een tweede kind op de wereld te zetten. Grote kans dat Teddie én dit kind dan zonder vader zouden opgroeien.

Blijdschap
Het was december 2015. Ons leven was weer in rustiger vaarwater terechtgekomen. Voor Teddie hadden we een goede school gevonden en met Benny’s gezondheid ging het goed. Ik had me erbij neergelegd dat er geen kind meer zou komen. Ik was inmiddels 35 jaar, Benny 55 en Teddie 10, het was goed zo. Alle babyspullen waren de deur uit. Ik maakte volop plannen voor het nieuwe jaar en hoopte snel een baan te vinden. Het was vlak voor Sinterklaas en ik was met een vriendin op Teddies school. Ik vertelde mijn vriendin wat Teddie een paar dagen daarvoor had gezegd: ‘Als ik ooit nog een broertje of zusje krijg, pak ik mijn koffer en ben ik weg.’ Toevallig was ik net een paar dagen over tijd, maar ja, zwanger kon ik niet zijn. Toch vroeg ik Benny, ’s middags toen ik weer thuis was, een zwangerschapstest te halen. We geloofden onze ogen niet toen de test positief bleek: zwanger?! Benny was meteen heel enthousiast, maar ik heb die nacht bijna niet geslapen. Wilde ik dit nog wel? Konden we het wel aan, na alles wat we al hadden meegemaakt? Deden we Teddie er wel een plezier mee? Paste het nog in ons leven? Door de non-Hodgkin was Benny voor vijftig procent afgekeurd, dus hoe gingen we het financieel doen?” 

Lees het hele interview met Miranda in Vriendin 47

Heb jij ook totaal onverwacht nog een tweede kind gekregen? Mail je verhaal naar post@ vriendin.audax.nl of praat mee op ons forum

Plaats een reactie

 Reacties

Geef als eerste een reactie

Lezeressen vertellen: dit is mijn meest memorabele feestblunder

14.12.2017 - Tijdens de feestdagen wil je dat alles op rolletjes loopt, maar soms gaat er tóch iets mis.... "Daar lag ik, languit in de kerstboom. Met taart en al."

Lees meer

1

Mirjam (38) ‘Ik zie intens geluk, maar ook intens verdriet’

13.12.2017 - Mirjam (38) werkte jarenlang met plezier bij een bank. Tot ze na de geboorte van haar derde kind besefte waar haar grootste passie lag. Nu maakt ze fotoreportages van bevallingen. 'In de verloskamer leer ik mensen op hun puurst kennen'. Je maakt kans op een van de vijf exemplaren van Mirjams boek Pure Life geboortefotografie en -verhalen.

Lees meer
Carmen: ‘Ook met een maatje meer kun je je mooi voelen’

13.12.2017 - Model en Miss top of the world plussize Benelux 2017 Carmen (44) wil vrouwen laten zien dat ze trots mogen zijn op zichzelf. Mét hun rondingen én rimpels. “Ik vind dat je je imperfecties kunt omarmen.”

Lees meer
Esther (52): ‘Ik blijf erin geloven dat hij bij mij terugkomt’

12.12.2017 - De man van Esther (52) verliet haar voor een veel jongere vrouw. Esther verwacht dat hij over een tijdje met hangende pootjes terugkomt. "Ook die vrijpartijen met haar gaan op den duur vast vervelen."

Lees meer
Joris Linssen: ‘Ik ben altijd chef oliebollenbakker’

12.12.2017 - Elke week vertelt een bekende Nederlander over zijn feestmaand december. Op Kerstavond is Joris Linssen te zien in het tv-programma Joris’ kerstboom. Zelf viert hij de feestdagen met familie en vrienden: “Als ik met Kerst de tafel rondkijk naar mijn inmiddels volwassen kinderen is dat de grootste rijkdom die er is.”

Lees meer
3 vragen aan model en fotograaf Kim Feenstra

11.12.2017 - Vorig jaar ontdekte Kim Feenstra (32) door het tv-programma Het perfecte plaatje haar passie voor fotografie. Ze heeft nu haar eerste foto-expositie: Through my eyes.

Lees meer
Angéla: 'De geboorte van mijn tweeling kostte me bijna mijn leven’

06.12.2017 - Een medische fout na de geboorte van haar twee zoontjes werd Angéla (43) bijna fataal. “Gelukkig was het mijn tijd nog niet en ben ik teruggekomen bij mijn prachtige gezin.”

Lees meer
Trijntje Oosterhuis: ‘Heerlijk om thuis met mijn gezin te chillen’

06.12.2017 - Vier weken lang vertellen bekende Nederlanders over hun feestmaand. Trijntje Oosterhuis (44) gaat op kersttournee, maar de Kerstdagen zelf reserveert ze voor haar familie, met ook dan veel muziek. “En cadeautjes onder de boom in een hysterisch versierd huis, compleet met rendier in de tuin.”

Lees meer!
« vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | ... | 202 |