×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.
Advertisement

Het jaar van... vluchtelingen Rana en Mahmoud

Het jaar van... vluchtelingen Rana en Mahmoud
22.12.2016 -

Rana (27) en Mahmoud (37) vluchtten in 2014 met hun twee zoons Mohammed (10) en Majd (6) vanuit Syrië naar Nederland. Vorig jaar kregen ze een verblijfsvergunning. Ze werken nu hard aan hun nieuwe leven. Vriendin volgde hen een jaar.


'We willen hier dolgraag een nieuw leven opbouwen'
 

Een nieuw begin
“Hallo, ik ben Mohammed”, zegt Mohammed beleefd en hij geeft een stevige hand. Hij heeft lieve bruine ogen, omlijst door een bos donkere krullen. Zijn broertje Majd slaat verlegen zijn ogen neer en durft niet goed dichterbij te komen. “Toe, Majd. Stel jezelf eens voor”, spoort zijn moeder Rana hem aan. Uiteindelijk geeft hij een aarzelend handje en mompelt een Nederlandse begroeting. Sinds een jaar wonen Rana en haar man Mahmoud met hun twee kinderen in een driekamer at in het Limburgse Geleen. Ver weg van hun geboorteplaats Aleppo in Syrië. Mahmoud werkte daar als leraar Engels op een middelbare school. Tot hij voor militaire dienst werd opgeroepen. “Dat wilde ik niet. Om aan deze dienstplicht te ontkomen, zijn we naar Saoedie-Arabië vertrokken. Daar kon ik op een school aan de slag als docent Engels en systeembeheerder.” Toen zijn contract niet werd verlengd, moest hij met zijn gezin weg uit het land. Teruggaan naar Syrië was geen optie. De oorlog was daar intussen in alle hevigheid losgebarsten. Rana en Mahmoud verdiepten zich in verschillende Europese landen, en besloten naar Nederland te gaan. “De mensen leken ons aardig en de cultuur van dit land sprak ons het meest aan.”

Asielzoekerscentrum
Per vliegtuig reisden ze met hun kinderen naar Nederland, waar ze in asielzoekerscentrum Ter Apel terechtkwamen. Daarna verbleven ze vier maanden in een azc in Arnhem en vervolgens nog zeven maanden in azc Spaubeek. Rana en Mahmoud zijn blij dat die tijd voorbij is. “De dagen daar kropen voorbij. Het was zwaar. Niet zozeer voor ons, maar vooral voor de kinderen. Zij konden al die tijd niet naar school. Bovendien kwamen ze in de azc’s ook in contact met kinderen die hun verkeerde dingen leerden en rottigheid uithaalden. Daar maakten we ons zorgen om. We wilden graag dat ze zo snel mogelijk weer structuur in hun leven zouden krijgen en dat ze gewoon, zoals ieder kind, weer naar school konden. Maar we begrepen ook dat we moesten wachten en geduldig moesten zijn.” Toen Rana en Mahmoud in het azc Spaubeek de gelegenheid kregen om vrijwilligerswerk te doen, gaf dat een jne a eiding. Mahmoud werkte als tolk en contactpersoon voor andere vluchtelingen. Rana gaf kookles en maakte Syrische gerechten voor de bewoners. “De tijd ging daardoor sneller. Eindelijk konden we iets dóen. Dat hielp”, vertelt Rana. 
 

Mahmoud: 'Televisiebeelden uit Syrië kan ik niet zien, dat is te pijnlijk'

Eindelijk settelen
Hun geduld wordt beloond: na ruim een jaar krijgt het gezin een verblijfsvergunning en een appartement in Geleen. “We voelden ons al vrij snel thuis. Anders dan mensen soms denken, is er niet zo veel verschil tussen Syrië en Nederland. Voor de oorlog uitbrak, was Aleppo een vooruitstrevende, westerse stad. Verhuizen naar Saoedie-Arabië was een grotere cultuurshock. Onze woning komt ook ongeveer overeen met die in Aleppo. Daar woonden we op de vierde verdieping in een appartement met drie kamers en een grote keuken”, vertelt Mahmoud.

Lees verder in Vriendin 51
Lees ook: Het jaar van... Fajah Lourens 

Foto: Bart Honingh

Plaats een reactie

 Reacties

Geef als eerste een reactie

Lezeressen vertellen: 'Zo hebben wij elkaar versierd'

16.11.2017 - Weet je het nog, hoe hij je hart veroverde? Of heb je zelf de eerste stap gezet? Acht lezeressen vertellen: “Op donderdag hadden we een date, maar woensdag belde hij: ‘Ik kon niet meer wachten.’”

Lees meer!
Sylvia: ‘Niemand hoort graag over andermans stoelgang’

16.11.2017 - Sylvia (49) heeft colitis ulcerosa, een chronische darmziekte. De aandoening bezorgt haar gemiddeld eens per week een slapeloze nacht met pijn en heftige diarree. “Hoe vaak ik niet hoor: wat zie je er moe uit. Dan bestel ik maar weer de beste foundation die er is.”

Lees meer!
'Wij zijn 17 en zitten vol plannen'

15.11.2017 - Ze zijn jong, maar hebben al een duidelijk idee van de toekomst. Bekijk hier de jubileumcampagne van SIRE, ‘Luister naar de toekomst’. Hier vertellen jongeren van 17 hoe positief ze kijken naar de toekomst van Nederland en hoe zij daar een bijdrage aan willen leveren.

Lees meer!
Elke: ‘Mijn zoontje overleed tijdens de bevalling en redde daarmee mijn leven’

15.11.2017 - Elke (35) kreeg tijdens haar zwangerschap het HELLP-syndroom, dat voor moeder en kind levensgevaarlijk is. Ze verloor daardoor haar ongeboren zoon Keesje. “Naast het immense verdriet is er ook dankbaarheid: ik ben er nog.”

Lees meer!

1

Brechtje: ‘Mijn vriend mag zijn kind bijna nooit zien’

14.11.2017 - Brechtje (35) is dol op Alwin, haar vijfjarige stiefzoon. Ze weet alleen nooit zeker wanneer ze hem weer ziet, omdat de ex van haar vriend dat probeert te voorkomen. 'Hoe kun je zo'n spelletje spelen over de rug van je zoon?'

Lees meer!
Sanne Hans: 'Ik merk steeds meer dat ik er echt mag zijn’

14.11.2017 - Haar carrière gaat als een trein. Maar daarvan kunnen genieten, dát heeft zangeres en The voice-coach Sanne Hans (33) moeten leren. “Vroeger was ik een stresskip, wilde ik dat iedereen me leuk vond. Nu ben ik zelfbewuster en heb ik meer schijt aan alles.”

Lees meer!
Lezeressen vertellen: 'Dit is het gênantste wat ik er ooit uit flapte’

10.11.2017 - Die grap bleek helemaal niet zo lollig te zijn. En waarom dacht je niet eerst even na voordat je die opmerking maakte?! 9 lezeressen over een moment waaraan ze nog weleens met het schaamrood op hun kaken terugdenken.

Lees meer!
Marjon de Hond: ‘Ik heb het roer helemaal omgegooid’

09.11.2017 - Marjon de Hond (45) was tien jaar weervrouw bij de NOS. Tot ze in 2009 een burn-out en een postnatale depressie kreeg en ontslag nam. Tegenwoordig houdt ze zich als orthomoleculair therapeut vooral bezig met gezondheid. “Ik voel me nu veel beter, maar het was een flinke zoektocht.”

Lees meer!
« vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | ... | 199 |