×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.
Advertisement

Vriendin 25: Boukje was draagmoeder voor haar schoonzus

Vriendin 25: Boukje was draagmoeder voor haar schoonzus
22.06.2016 -

Wat doe je als je zelf enorm geniet van je kinderen en ziet dat je schoonzus graag een kindje wil maar niet zwanger kan worden? Boukje (38), getrouwd met Mike (43) en moeder van Natasha, Romy en Jimmy, besloot voor een vierde te gaan. ‘Dit kindje werd voor Sharita.'


‘Ik gunde mijn schoonzus het geluk van een kind’

 

 

Boukje: “Ik had meteen een klik met Sharita. We lopen de deur niet bij elkaar plat, maar we trekken er wel geregeld samen op uit. Dan gaan we naar de film of naar Pinkpop bijvoorbeeld. We hebben het heel gezellig samen. Sharita heeft een hartkwaal, een zwangerschap zou ze mogelijk niet overleven.

Die zou haar veel te zwaar belasten, hoorde ze in twee afzonderlijke ziekenhuizen. Dat risico wilde ze natuurlijk niet nemen. Zij en haar vriend Jody hadden wel een kinderwens en waren een traject gestart met een potentiële draagmoeder. Dat leidde helaas niet tot het gewenste kindje.

Aanvankelijk volgde ik dat traject vanaf de zijlijn. Maar toen ik zag dat het – alle lieve intenties ten spijt – niet lukte, wilde ik graag helpen. Zo’n beslissing neem je natuurlijk niet van de ene op de andere dag. Het plan moest bij mij groeien. En zou mijn lichaam na drie kinderen nog wel een zwangerschap aankunnen? Ik had altijd veel last van bekkeninstabiliteit gehad. Maar ik vooral vroeg ik me af of ik het kindje wel zou kunnen afstaan. Mijn twijfel verdween voor een groot deel na de geboorte van onze jongste, Jimmy. Ons gezin was compleet. Uren praatte ik met mijn man Mike over mijn plan. Hij zou het heel fijn vinden zijn broer en Sharita te helpen, maar liet de keuze aan mij. Ik zou de baby tenslotte negen maanden dragen en het kindje vervolgens moeten afstaan...

Toen we allebei aan het idee gewend waren en het zeker wisten, stelden we het Sharita en Jody voor. Ons aanbod was een lichtpuntje in hun zoektocht, maar ze waren voorzichtig in hun blijdschap. Ze wisten inmiddels hoeveel er bij draagmoederschap komt kijken. Alles moet immers kloppen, wil het lukken. Ik begreep hun terug- houdendheid. Twijfelen deed ik dan niet meer, maar het moest medisch gezien natuurlijk ook nog mogelijk blijken.”

Glunderend bij de echo
“Het traject voor hoogtechnologisch draagmoederschap werd in gang gezet. Zo’n traject is heel erg bijzonder. Ik zou zwanger worden van een kindje dat biologisch gezien voor honderd procent het kind van Jody en Sharita was, en dat komt in Nederland niet zo heel veel voor. Ik zou, om het oneerbiedig te zeggen, alleen maar als broedkip fungeren. Sharita en ik werden lichamelijk onderzocht. Daarnaast werden er gesprekken met ons gevoerd, net als met Jody en Mike en zelfs met mijn schoonouders. Het moet zeker zijn dat je dit als familie aankunt.

Gelukkig kregen we groen licht van het ziekenhuis, maar ik moest wel flink afvallen om een zwangerschap zo verantwoord mogelijk te maken. Dat lukte en ik zat lekker in mijn vel. Toen er een bevruchte eicel van Sharita bij mij werd teruggeplaatst, bleek het meteen raak! Sharita en ik kregen dat nieuws samen te horen. Het was onwerkelijk dat het zo snel was gelukt, we waren allebei in tranen. Wel hielden we een slag om de arm, er kon nog van alles misgaan. Ik voelde ook een enorme verantwoordelijkheid voor het kindje in mijn buik. Ik wilde er net zo goed voor zorgen als ik voor mijn eigen kinderen had gedaan.

Het was geweldig Sharita en Jody tijdens de eerste echo te zien glunderen. Ik begreep hun verlangen naar een gezin; ik zou mij geen leven zonder mijn kinderen kunnen voorstellen. Gelukkig verliep de zwangerschap goed. Zo nu en dan zat ik er doorheen, maar dat had ik bij mijn andere zwangerschappen ook gehad. Mijn bekkeninstabiliteit speelde op en ik was moe. Logisch, er liepen bij mij intussen drie kinderen rond die aandacht vroegen.

Sharita en Jody deden er alles aan om mij zo veel mogelijk te ontlasten. Ze hielpen me in het huishouden en met de kinderen. En voor mij was het fijn dat ik mijn verhaal even bij hen kwijt kon. Ze wilden het geslacht van het kindje niet weten, en ook ik wist van niets. Ik wilde zelfs de namen niet weten. Van mijn eigen zwangerschappen weet ik hoe leuk het was om het daar samen over te hebben. Sharita en Jody moesten al zo veel delen, wat ik ze alleen kon laten doen, liet ik ze alleen doen.”

Lees het hele verhaal in Vriendin 25! Nu in de winkels!

Plaats een reactie

3Reacties

  • Dit is niet ok!

    Lautje2702 wo 22 jun '16 13:46

    Wat een mooi verhaal!
    Reageer!
  • Dit is niet ok!

    fb_998337063568471 wo 22 jun '16 19:49

    Blijf het ontroerend mooi vinden en het is zo'n schatje! Vind jullie stuk voor stuk kanjers
    Reageer!
  • Dit is niet ok!

    fb_980270215418844 wo 22 jun '16 22:40

    Prachtig verhaal! Afgelopen maart hebben wij een gezonde dochter gekregen die mijn zus gedragen heeft. Ik kan me helemaal inleven. Heel speciaal!
    Reageer!
Lezeressen vertellen: 'Zo hebben wij elkaar versierd'

16.11.2017 - Weet je het nog, hoe hij je hart veroverde? Of heb je zelf de eerste stap gezet? Acht lezeressen vertellen: “Op donderdag hadden we een date, maar woensdag belde hij: ‘Ik kon niet meer wachten.’”

Lees meer!
Sylvia: ‘Niemand hoort graag over andermans stoelgang’

16.11.2017 - Sylvia (49) heeft colitis ulcerosa, een chronische darmziekte. De aandoening bezorgt haar gemiddeld eens per week een slapeloze nacht met pijn en heftige diarree. “Hoe vaak ik niet hoor: wat zie je er moe uit. Dan bestel ik maar weer de beste foundation die er is.”

Lees meer!
'Wij zijn 17 en zitten vol plannen'

15.11.2017 - Ze zijn jong, maar hebben al een duidelijk idee van de toekomst. Bekijk hier de jubileumcampagne van SIRE, ‘Luister naar de toekomst’. Hier vertellen jongeren van 17 hoe positief ze kijken naar de toekomst van Nederland en hoe zij daar een bijdrage aan willen leveren.

Lees meer!
Elke: ‘Mijn zoontje overleed tijdens de bevalling en redde daarmee mijn leven’

15.11.2017 - Elke (35) kreeg tijdens haar zwangerschap het HELLP-syndroom, dat voor moeder en kind levensgevaarlijk is. Ze verloor daardoor haar ongeboren zoon Keesje. “Naast het immense verdriet is er ook dankbaarheid: ik ben er nog.”

Lees meer!

1

Brechtje: ‘Mijn vriend mag zijn kind bijna nooit zien’

14.11.2017 - Brechtje (35) is dol op Alwin, haar vijfjarige stiefzoon. Ze weet alleen nooit zeker wanneer ze hem weer ziet, omdat de ex van haar vriend dat probeert te voorkomen. 'Hoe kun je zo'n spelletje spelen over de rug van je zoon?'

Lees meer!
Sanne Hans: 'Ik merk steeds meer dat ik er echt mag zijn’

14.11.2017 - Haar carrière gaat als een trein. Maar daarvan kunnen genieten, dát heeft zangeres en The voice-coach Sanne Hans (33) moeten leren. “Vroeger was ik een stresskip, wilde ik dat iedereen me leuk vond. Nu ben ik zelfbewuster en heb ik meer schijt aan alles.”

Lees meer!
Lezeressen vertellen: 'Dit is het gênantste wat ik er ooit uit flapte’

10.11.2017 - Die grap bleek helemaal niet zo lollig te zijn. En waarom dacht je niet eerst even na voordat je die opmerking maakte?! 9 lezeressen over een moment waaraan ze nog weleens met het schaamrood op hun kaken terugdenken.

Lees meer!
Marjon de Hond: ‘Ik heb het roer helemaal omgegooid’

09.11.2017 - Marjon de Hond (45) was tien jaar weervrouw bij de NOS. Tot ze in 2009 een burn-out en een postnatale depressie kreeg en ontslag nam. Tegenwoordig houdt ze zich als orthomoleculair therapeut vooral bezig met gezondheid. “Ik voel me nu veel beter, maar het was een flinke zoektocht.”

Lees meer!
« vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | ... | 199 |