Surprise! (sorry Lisette)

Tot voor kort wist Stag (10) zeker dat er mannen bestonden die het leuk vonden om maillots en felgekleurde pofbroeken te dragen als ze in het holst van de nacht op zoek gingen naar lege schoenen. Inmiddels weet hij beter. Zijn schoen zetten doet hij nog wel, het zingen laat hij aan zijn broertje en zusje over.

Maar bij opgroeien horen ook nieuwe verantwoordelijkheden. ‘Nou moet ik voor school weer een surprise maken,’ zei hij tijdens het avondeten. ‘Ik weet niet eens wat dat is!’

Mijn vrouw was net iets alerter dan ik. ‘Papa helpt je wel,’ zei ze.

‘Kan hij dat dan?’ vroeg Stag achterdochtig.

Mijn laatste surprise heb ik twintig jaar geleden aan een klasgenoot kado gedaan. Ik had een lachend paard willen maken, maar het resultaat leek meer op een drugsverslaafde hamster met zelfmoordplannen. Nog zie ik mezelf naar de tafel met surprises lopen, de een nog mooier dan de ander, en er de mijne tussenleggen. Nog zie ik de blikken van mijn ontstelde klasgenoten, de walging, hun stille hoop dat ik niet hún lootje getrokken had, asjeblieft... niet hún lootje... (Diederik uit 3b: sorry, nog.)

‘Ja hoor,’ piepte ik. ‘Natuurlijk kan ik dat!’ En ik probeerde te kijken als iemand die al jaren popelt om een surprise te mogen maken.

Nu zit Stag in een klas met geboren knutselaars. Waar wij snel nog even een doos negerzoenen onder zijn snelbinders proppen als hij weer eens jarig is, komt hij op de verjaardagen van klasgenootjes steevast met de meest fantastische traktaties thuis: een luchtballonnetje met het hoofd van de jarige erop geminiatuurschilderd, een Eiffeltorentje van soepstengels... De mama’s en papa’s die zulke meesterwerkjes voor hun kroost maken, lopen natuurlijk al jaren warm voor dit moment. Eindelijk is het zover! Eindelijk mogen ze hun creatieve oerkrachten loslaten op de ultieme knutseluitdaging: een sinterklaassurprise!

‘Wie heb je eigenlijk getrokken,’ vroeg ik. Stag gaf me zijn lootje. ‘Ze houdt van paardrijden,’ zei hij.
Ik knikte. ‘Dan weet ik wel iets leuks om te maken.’

Tot 5 december zal hij trots op me zijn. Hij weet niet beter. Maar als hij die maandag de tafel met surprises ziet en naar het ding in zijn handen kijkt... (Lisette uit 5a: sorry, alvast.)

Tot voor kort wist Stag zeker dat zijn papa alles als beste kon. Ik had hem graag nog even in de waan gelaten.

Knofs succesvolle debuut: Saladedagen

SALADEDAGEN is een onweerstaanbaar grappige en ontroerende roman over liefde, vader worden en de groeipijnen die daarbij horen. Ondanks zijn vele blunders – of misschien wel juist daardoor – weet Lennart keer op keer het hart van de lezer te winnen.

Wil je meer lezen van Knof? Bestel dit boek nu op ako.nl (zonder verzendkosten!)