Persoonlijke verhalen

Vriendin 20: Aline verloor haar man aan kanker

‘Ik probeer te genieten, maar ik mis hem nog elke dag’

Aline (39) verloor vorig jaar haar grote liefde Frank. Het gemis is groot en haar verdriet is soms overweldigend. Dochter Isa (8) is de reden dat Aline doorzet. “Als we een dipje hebben, kijken we elkaar aan en zeggen we: ‘Zullen we iets gaan doen wat papa ook leuk vond?’”

Aline: “Tijdens de ziekte van Frank heb ik gezien hoe krachtig een mens kan zijn op z’n zwakst. In 2008 kreeg hij kanker. Er volgden chemo, bestralingen en operaties. De complicaties waren soms heftig. Maar hij bleef vechten en hij bleef positief en hoopvol. ‘Dit ga ik overwinnen’, zei hij steeds. Die houding gaf mij, en onze dochter Isa, ook kracht om de schouders eronder te blijven zetten. Humor was Franks grootste kracht. Hij had het bijvoorbeeld altijd over zijn ‘goddelijke’ lichaam, terwijl hij een grote, forse man was. Op 15 mei vorig jaar – mijn verjaardag – kregen we de uitslag van een scan. Het bleek dat er tumoren in de lymfeklieren van zijn bekken en in de onderbuik zaten. Behandeling was niet mogelijk. Toen ik dat hoorde, begon ik onbedaarlijk te huilen. Mijn wereld stortte in, het was zo onwerkelijk.”

Lees het hele verhaal van Aline in Vriendin 20 en praat mee op het forum.

 

Reageer op dit artikel

Ben jij weleens iemand verloren aan kanker?

Nee, gelukkig niet

Ik heb gelukkig nooit iemand verloren aan ziekte in de zin van man,vriend/in in mijn directe omgeving. Wel is een oom van mij vorig jaar overleden aan acute leukemie. Dat ziekteproces heb ik niet meegemaakt. Het gemis van een dierbaar iemand kan ik me wel goed voorstellen.

Ja, helaas wel

Mijn Moeder twee zussen van haar
en vrienden.van mij zelf.
het is vreselijk als dierbare aan deze ziekte overlijden het is een lijdensweg.

Ja, helaas wel

ja mn man sind,s januari 2013
heb er nog moeilijk mee.

Ja, helaas wel

Mijn lieve man, 55 jaar, alvleesklierkanker… Een heel agressieve vorm van kanker.
Geen operatie, geen bestraling, geen chemokuur mogelijk. 3 maanden heeft hij nog geleefd na de verpletterende uitslag. Het waren drie rijke maanden, waar hij ons met zijn uitspraken kracht gaf om nu voort te gaan.
Er overheen kom je nooit, er doorheen wel.
Het verdriet en gemis blijft, maar je vindt een manier om ermee om te gaan…op een manier die goed voor jezelf voelt. Dankbaar voor de mooie jaren die hij me heeft gegeven….

Ja, helaas wel

mijn man is 4,5 jaar geleden overleden.
ik was 35 en onze dochter 3,5 jaar.
mijn dochter miste na 2 jaar een vaders figuur en bij toeval kwamen we op haar verjaardag de papa tegen waar we in juli mee trouwen.
kind blij en mama blij en de rest van mijn familie en vrienden.

Ja, helaas wel

ik heb 4,5 jaar geleden mijn man verloren.
ik was 35 en onze dochter3,5jaar.
kind ging een vader figuur missen en op haar verjaardag kwamen we bij toeval de man tegen waar we nu mee gaan trouwen

Ja, helaas wel

Mijn vader is helaas overleden aan kanker… Hij heeft het drie keer gehad; Non-Hodgkin-lymfoom, slokdarmkanker en dat is uitgezaaid en geëvolueerd naar longvlieskanker. Hij is verdronken in zijn eigen vocht :'(

Instagram