Persoonlijke verhalen

Nienke: ‘Drie maanden voor de grote dag ging hij ervandoor met mijn vriendin’

Alles was geregeld voor de bruiloft. En toen moest Nienke (31) ‘m afzeggen. Haar vriend had gevoelens gekregen voor Sanne, haar vriendin. ‘Woest stuurde ik Sanne de foto van mijn trouwjurk: wil je die soms ook hebben?’

Houvast
Toen ik Koen zeven jaar geleden leerde kennen, kwam hij precies op het juiste moment. Ik was in die tijd onzeker en een beetje instabiel, wist niet wat ik wilde met mijn leven. Hij motiveerde me een opleiding te kiezen die bij me paste en zorgde dat ik steviger in mijn schoenen kwam te staan. Hij werd mijn houvast. Dus toen hij me in de zomer van 2014 tijdens een romantische middag aan het strand ten huwelijk vroeg, zei ik volmondig ja. Lang konden we niet van dat moment genieten, want drie weken later veranderde alles.”

Meer zelfvertrouwen
“Het was kwart voor drie ’s nachts toen mijn telefoon ging, ik zat meteen rechtop in bed. Mijn zus hing in paniek aan de lijn, ze vertelde dat haar vriend was verongelukt. Ze vroeg of niet ik, maar Koen naar haar toe kon komen. De politie had allemaal vragen en mijn vriend is de koele kikker die in moeilijke situaties altijd weet wat hij moet doen. Niet veel later zat ik in mijn eentje thuis apathisch voor me uit te staren. Mijn zwager en ik hadden een goede band, ik kon niet geloven dat hij dood was.  
 

‘Langzaam maar zeker viel me op dat niks wat ik deed goed genoeg was’ 
 

De dood van mijn zwager had zo’n impact op ons gezin, dat ik tegen Koen zei dat ik de bruiloft een jaar wilde uitstellen. Ik vond dat ik er voor mijn zus moest zijn. Ondanks het verdriet stortte ik me op mijn afstuderen, dat gaf me a eiding. Uiteindelijk sloot ik de opleiding met prachtige cijfers af en vond ik meteen een baan. Daar kreeg ik zelfvertrouwen van. Van een onzeker, onafhankelijk meisje veranderde ik in een zelfstandige vrouw die geloofde in haar eigen kunnen. Ik durfde beter voor mezelf op te komen, deed mijn mond open als ik het ergens niet mee eens was.” 

Nattigheid
“Terwijl het tussen ons steeds stroever ging, werden Koen en mijn vriendin Sanne juist steeds closer. Hij kon zo goed met haar praten, zei hij. Ik wilde niet de jaloerse vriendin uithangen, zo zat ik niet in elkaar. Zelfs toen ze besloten samen een paar keer per week te gaan hardlopen, zag ik daar geen probleem in. Ik was wel reëel, kon me voorstellen dat er gevoelens konden ontstaan in zo’n vriendschap. Tegen Sanne zei ik daarom dat ze aan de bel moest trekken als dat ooit aan de orde kwam, dan konden we met z’n allen naar een oplossing zoeken. ‘Zal ik doen’, zei ze, gesloten als altijd. Natuurlijk had ik toen al nattigheid moeten voelen.  

Lees het hele verhaal in Vriendin 37. Meepraten over dit onderwerp? Dat kan op ons forum.

Hoofdredacteur Sandera:
“Veel gasthoofdredacteuren vroegen zich af: zijn deze verhalen altijd ‘echt’? Soms zijn ze zo heftig of onvoorstelbaar, dat we het zelf niet eens hadden kúnnen verzinnen. Dus ja, ze zijn altijd echt! Naam en adres zijn ook altijd bekend bij de redactie. Hun namen veranderen we overigens wel; we willen de open- hartige lezeressen tenslotte de kans geven hun privéleven privé te houden.” 

 

Reageer op dit artikel

Instagram