Persoonlijke verhalen

Nicole: ‘Al mijn vriendinnen zijn al moeder. Zal dat mij ooit lukken?’

Het lukt Nicole (29) en haar vriend Mark (32) maar niet in verwachting te raken. “Waarom het bij mij niet lukt? Ik heb echt geen idee. Ik doe niks anders dan mijn vriendinnen en leef zelfs gezonder.”

‘We fantaseerden hoe we later met een hele rij kinderwagens naast elkaar in het park zouden zitten’

 

Grote kinderwens
“Op de pabo vormden mijn vriendinnen en ik met ons zessen een onafscheidelijk groepje. Leraren noemden ons ‘de bende van ellende’, maar die bijnaam was ludiek bedoeld, omdat we altijd aan het lachen waren. Ik leerde Wendy, Joyce, Suzanne, Brenda en Marieke in het eerste jaar kennen en we hadden direct een klik. We zaten naast elkaar in de lessen, maar trokken ook na schooltijd met elkaar op. Winkelen, stappen, een dagje wellness, met z’n allen op yoga of aquajoggen. Zodra iemand een leuk plan had, was de rest er ook voor te porren. We deelden alles. Niet alleen schoolwerk en stageavonturen, maar ook privé-beslommeringen. We zaten in dezelfde levensfase. We werden verliefd, kregen relaties, hadden een enkele keer liefdesverdriet, sommigen trouwden, anderen gingen samenwonen. En uiteindelijk settelden we allemaal.
We hadden ieder een grote kinderwens, maar dat kan ook niet anders met zes aspirantjuffen
bij elkaar. We fantaseerden hoe we later met een hele rij kinderwagens naast elkaar in het
park zouden zitten.
Marieke was de eerste die zwanger raakte. Dat konden we verwachten; zij is de oudste en had
al sinds haar zeventiende verkering. Toen zij vertelde dat ze zwanger was, zaten we die avond
met z’n allen bij de Italiaan. Iedereen begon enthousiast te gillen en de een na de ander biechtte
op dat ze ook met de pil wilde stoppen of net was gestopt.
Mijn vriend Mark en ik waren er nog niet helemaal over uit. We waren drie jaar samen en heel erg happy. Ik wilde dolgraag een kind, maar Mark is schilder en was nog niet in vaste dienst. Als zzp’er had hij een onzeker bestaan. Hij wilde eerst een vast contract afwachten, voor wij voor een kind zouden gaan. Ik hield die avond mijn mond, niet wetende dat Mark twee weken later een vaste aanstelling zou krijgen bij een groot schildersbedrijf. Op die avond dronken we champagne en gooide ik triomfantelijk de laatste vier pillenstrips weg. Byebye pil, hello baby!”

'Ik vond dat ze zich niet moest aanstellen'
 

Medische molen
“Eigenlijk verwachtte ik dat het meteen de eerste maand raak zou zijn. In mijn beleving betekende onbeschermd vrijen werkelijk meteen zwanger worden. Maar de eerste maanden gebeurde er niks; ik werd steeds ongesteld. Natuurlijk was ik elke maand een beetje teleurgesteld, maar ik maakte me er niet druk over. Na een halfjaar kondigde Joyce bij het concert van de Toppers aan dat zij zes maanden later moeder zou worden. Ook nu was iedereen uitgelaten, maar deze keer deed ik minder vrolijk mee. Jaloers is niet het goede woord, want ik gunde het mijn vriendin. Ik ben het meest close met Joyce en ze is een lieve meid. Maar echt blij kon ik ook niet zijn. Met moeite toverde ik die avond een glimlach op mijn gezicht; ik had zo graag gewild dat ík degene was die nu dat nieuws had kunnen vertellen. Toen Joyce twee weken later een afspraak met mij afzegde omdat ze zo misselijk was, had ik echt de pest in. Ik vond dat ze zich niet moest aanstellen. Ze mocht blij zijn dat ze überhaupt zwanger was! Uiteraard zei ik dat niet, dat zou heel onredelijk zijn, maar ik voelde het wel zo en kon mijn ergernis maar met moeite verbergen.

Lees het hele verhaal van Nicole in Vriendin 26 en praat mee op het forum

Foto: iStock

Reageer op dit artikel

Instagram