Persoonlijke verhalen

‘Mijn man? Nee, onze herdershond is mijn grote liefde’

Elvira (46) en haar man Roeland (49) vangen sinds drie jaar de Duitse herder Joy op, een zwerfhond uit Spanje. ‘Toen ik haar koppie zag, was het liefde op het eerste gezicht’

Elvira: “Mijn man Roeland zegt weleens tegen mijn vriendinnen: ‘Als hier in huis ooit brand uitbreekt, rent Elvira zo de vlammen in om onze hond te halen. Om mij zal ze zich niet bekommeren, ik moet mezelf maar redden.’ Het is bedoeld als geintje, maar er zit een kern van waarheid in; ik zou mijn leven wagen om onze hond Joy uit het vuur te redden. Zij is mijn grote liefde, mijn alles.” 

Uitgemergelde pup
“Drie jaar geleden kreeg ik een telefoontje van Annet, een vriendin, die op vakantie was in Spanje. Ze hadden vlak bij haar appartement twee herderpuppy’s gevonden van een paar weken oud, waarschijnlijk van een zwerfhond die was overreden. De teefjes zouden worden afgemaakt, maar daar wilde Annet niks van weten. Ze riep meteen dat ze in Nederland opvang zou regelen. Zelf wilde ze graag één hondje houden, en bij de andere pup dacht ze aan mij: ik ben een dierengek en dol op honden. Als kind groeide ik zelfs op tussen herders, mijn ouders waren echte liefhebbers van het ras. 

 

‘Mijn man? Nee, onze herdershond is mijn grote liefde’ 

 

Toch hadden we jaren geen dieren in huis. Onze zoon Davy – hij is inmiddels 23 – heeft astma en dat hield de komst van huisdieren tegen. Nu Davy op kamers woonde en een stuk minder vaak benauwd was, was er eigenlijk geen reden meer om niet voor een huisdier te gaan. Daarom hoefde ik geen seconde over mijn antwoordna te denken toen Annet me belde, zeker niet nadat ze me foto’s appte van de twee uitgemergelde hondjes. Ik smolt. Ook Roeland was meteen om. We hadden het beiden best moeilijk met ons ‘lege nest’, nu Davy op kamers woonde. Het was stil zonder hem en zijn vrienden, die altijd bij ons over de vloer kwamen. Het idee weer voor iemand, in dit geval een hond, te kunnen zorgen, vond ik heerlijk. En Roeland verheugde zich op de lange wandeltochten met onze nieuwe huisgenoot. 

Tussen ons in op de bank
“Eerlijk gezegd is dat onvoorwaardelijke gevoel wederzijds. De band die ik heb met Joy, is vergelijkbaar met mijn band met Davy. Naast Davy komt Joy gevoelsmatig op de eerste plaats. Als ik moet kiezen tussen Roeland of Joy, gaat mijn hond voor. En niet alleen in een noodsituatie, zoals Roeland weleens zegt. Stel dat hij zou eisen dat Joy weggaat, omdat hij ineens allergisch zou worden ofzo. Nou, dan mag hij vertrekken. Dan gaan we latten, want Joy gaat de deur niet meer uit. Ik kan me een leven zonder haar niet meer voorstellen.

Lees het hele verhaal in Vriendin 40. Meepraten over dit onderwerp? Dat kan op ons forum.

Reageer op dit artikel

Instagram