Persoonlijke verhalen

Mieke: ‘We komen handen tekort in de zorg’

Personeelstekorten, hoge werkdruk en te veel administratie? Ja. Maar werken in de thuiszorg betekent ook: boeiende verhalen, veel vrijheid en divers werk. Wijkverpleegkundige Mieke (51): “Het is zo’n mooi beroep, ons vak verdient meer aanzien en aandacht.”

Mieke, wijkverpleegkundige bij Vivium Zorggroep in Bussum, vindt dat ze een prachtig vak heeft. Toen ze begin twintig was, werd ze er al door gegrepen. “Je komt als wijkverpleegkundige overal en je werkzaam­ heden zijn enorm divers. Je helpt mensen met het innemen van de juiste medicatie of de verzorging van een wond, maar je komt ook bij mensen thuis die terminaal ziek zijn of psychische ondersteuning nodig hebben.

Eigen verhaal
Je stapt letterlijk iemands leven binnen. Iedereen heeft een eigen verhaal. Het verhaal van ouderen is vaak boeiend, omdat ze een leven vol ervaringen achter zich hebben. Tijdens mijn stage en na mijn afstuderen reed ik met mijn auto door de buurt om mensen te helpen. Ze waren vaak blij me te zien. Doordat ik bij de meeste mensen dagelijks over de vloer kwam, bouwde ik een band met ze op. Tijdens de kerstperiode kreeg ik vaak wat toegestopt en doordat je in de wijk grotendeels alleen werkt, heb je een grote mate van vrijheid. Ik heb in die tijd ontzettend veel geleerd en mensenkennis opgedaan.”

Oude liefde
Toch werkte Mieke niet altijd in de gezondheidszorg. Na haar opleiding verpleegkunde rondde ze namelijk ook een hbo­studie communicatie af, waarna ze aan de slag ging als communicatiespecialist bij een bank. Mieke: “Ontzettend leuk en interessant werk met een riant salaris, maar na tien jaar begon het toch weer te kriebelen. Het kantoorritme begon me tegen te staan. Ik miste de vrijheid en variatie.” Mieke besloot dus terug te keren naar haar oude liefde: de wijkverpleging. Vrienden verklaarden haar voor gek dat ze haar ‘gouden kooi’ verliet. Ze gaf haar riante salaris en goede arbeidsvoorwaarden op voor een veel lager loon. Maar Mieke volgde haar hart. Nu rijdt ze weer door de wijk om mensen te helpen. Lekker op haar fiets.

‘Ze gaf haar riante salaris en goede arbeidsvoorwaarden op voor een veel lager loon.’

Het werk van wijkverpleegkundige is de afgelopen tijd enorm veranderd, zegt ze. “Omdat ouderen langer thuis wonen, wordt de zorg complexer. Ook is de administratieve druk groter geworden. Alle handelingen moet je verantwoorden. Soms moet je voor een eenvoudige handeling een speci ek formulier regelen met een handtekening. Door de eisen van zorgverzekeraars en de overheid is de kwaliteit van zorg omhoog­ gegaan, maar we moeten ons daardoor regelmatig bijscholen om alle ontwikkelingen bij te houden. Daarnaast is de werkdruk toegenomen doordat ouderen langer thuis wonen er een structureel tekort is aan verpleegkundigen.”

Handen tekort
Het tekort aan personeel is inderdaad een groot probleem. Mensen worden steeds ouder: naar verwachting telt Nederland in 2025 maar liefst 1,4 miljoen ouderen. En die blijven het liefst zo lang mogelijk thuis wonen, zelfs als ze ziek of hulpbehoevend zijn. Hierdoor wordt de rol van wijkverplegers belangrijker. Geschat wordt ook dat er de komende zes jaar wel 125.000 extra medewerkers in de zorg nodig zijn.

Lees het hele verhaal in Vriendin 45

 

 

Reageer op dit artikel

Instagram