Persoonlijke verhalen

Lezeressen vertellen over hun wonderlijke moment

Natuurlijk, toeval bestaat. Maar sommige gebeurtenissen zijn wel héél erg toevallig. Het leek wel of iemand je beschermde. Lezeressen vertellen over hun wonderlijke moment.

‘Mijn zoontje zei: ‘Straks maak je de baby in je buik wakker’’
Corina (41):“Ik bracht mijn vierjarige zoontje naar bed, toen hij ineens zei dat ik een dikke buik had. Ik zei: ‘Dat valt toch wel mee?’ waarna we samen mijn buik inspecteerden. Ik kon hem blijkbaar niet overtuigen, want hij zei dat ik mijn trui snel naar beneden moest doen, omdat de baby sliep.‘Straks maak je ’m wakker.’ Zijn woorden lieten me die avond niet meer los. Zou ik zwanger zijn? We wilden al een tijdje graag een tweede kind. Ondanks dat er nog helemaal geen tekenen waren van een zwangerschap, besloot ik door de woorden van mijn zoon de volgende ochtend een zwangerschapstest te doen. En ja hoor! Hij had het goed aangevoeld. We hebben zelfs de tekst op het geboortekaartje geschreven met dit wonderlijke voorval in gedachten:‘Ik wist als eerste dat er een baby bij kwam, en dat het een broertje zou zijn daar twijfelde ik niet aan. Maar wat ik toen nog niet weten kon, was dat met jouw geboorte ons leven met z’n viertjes begon!’” 

‘Ik moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren’
Kelly (29):“Ik weet het nog als de dag van gisteren: op 4 oktober 2011 reed ik met onze dochter van toen één jaar in de auto naar huis. Plotseling kreeg ik een ingeving dat ik achterom moest kijken. Tot mijn schrik zag ik dat mijn meisje zich uit de riempjes van haar kinderzitje had gewurmd. Dat had ze nog nooit gedaan! Ik reed naar de eerstvolgende carpoolplaats en zette haar snel weer vast. Een paar seconden later verleende een auto ons geen voorrang. Er volgde een enorme klap, mijn auto was total loss. Gelukkig kwam mijn dochter er heelhuids vanaf. Ik moest wel een nacht in het ziekenhuis blijven om uit te sluiten dat ik geen inwendige bloedingen had en ik heb nu nog last van mijn nek. Ik moet er niet aan denken wat er was gebeurd als ik niet had gezien dat ze los in haar autostoeltje zat. Ze had het waarschijnlijk niet overleefd. Ik geloof er heilig in dat mijn overleden oma me een seintje heeft gegeven dat ik even om moest kijken. Ik had zo’n goede band met haar.” 
 

Terwijl ik daar stond te huilen, kwam er opeens een roodborstje aangevlogen. 
 

'Overal waar ik ben, zie ik een roodborstje’
Daniële (42):“Mijn oma was mijn beste vriendin.Toen ze op hoge leeftijd overleed, was ik dan ook intens verdrietig. Toen iedereen na de begrafenis aan de koffie en cake zat, liep ik even naar haar graf. Ik wilde nog even alleen met haar zijn. Terwijl ik daar stond te huilen, kwam er opeens een roodborstje aangevlogen. Hij streek vlak bij mij neer en keek me brutaal aan.‘Hai oma’, zei ik zachtjes en het vogeltje bleef kijken. Het is inmiddels tien jaar geleden en sinds die ene keer kom ik overal roodborstjes tegen. Als we een weekendje weg zijn, kun je er zeker van zijn: in de tuin van ons huisje zit een roodborstje. Ik ben in de tussentijd vier keer verhuisd en zelfs in de nog volledig kale tuin van ons laatste nieuwbouwhuis, gluurde er een roodborstje naar binnen. Misschien wil ik het gewoon graag zien, maar ik blijf het wonderlijk vinden.” 

Lees nog meer mooie verhalen in Vriendin 43.

Reageer op dit artikel

Ik heb hier een mening over

ik vond het allemaal mooie verhalen maar in het bijzonder het verhaal van het roodborstje. Ik heb zelf wonderlijke momenten meegemaakt en weet dat er meer is dan alleen hier op aarde;)

Beantwoorden

Instagram