Persoonlijke verhalen

Het jaar van… leukemiepatiënte Viora

Viora (25) was altijd superfit: ze sportte vijf keer per week en leefde gezond. Tot ze in januari bij de huisarts belandde met, zo leek het, ernstige bloedarmoede. Het bleek acute lymfatische leukemie te zijn.Viora’s jaar in twaalf maanden.

Januari
“Dit gaat niet over mij, denk ik als de arts me op 7 januari vertelt wat er met me aan de hand is. En als het wel over mij gaat, ga ik dus dood. Hoe kan dat nou? Ik ben 25, heb mijn hbo-opleiding bedrijfscommunicatie afgerond, woon net samen met Joost en heb een goedlopende webshop met mijn moeder. Maar belangrijker nog: ik leef supergezond! Ik sport veel en let op wat ik eet. De laatste weken had ik weliswaar een vreemd soort spierpijn en moeite met dagelijkse dingen – traplopen, fietsen, werken – maar ik dacht: dat gaat wel weer over. Ik heb vitaminetekort, bloedarmoede misschien. Aan iets ernstigs als leukemie denk je niet. Ik ben terneergeslagen. En niet alleen ik: Joost huilt en mijn moeder staart stoïcijns voor zich uit. Buiten wordt het al donker en de regen komt met bakken uit de hemel. Typisch weer voor zulk slecht nieuws. Pas een dag later kan de arts ons meer details geven. Het blijkt acute lymfatische leukemie te zijn. Een vorm die goed te behandelen is, al is het traject lang en zwaar. Ik moet rekenen op tweeënhalf jaar lang maandelijkse chemokuren, pillen en ook ruggenprikken.” 
 

‘‘Hoe is het?’ vragen mensen. Maar soms weet ik gewoon niet hoe het met me is’

 

Februari 
“De reis naar New York die Joost en ik zouden maken, hebben we gecanceld. Natuurlijk balen we daarvan. Maar ik denk: eerst beter worden, dan komen al die leuke dingen straks wel weer. Ik weet niet precies wat ik kan verwachten van de chemokuren en hoe mijn lichaam daarop reageert. Er is ook niemand die me dat kan vertellen. Typische bijverschijnselen als misselijkheid en overgeven blijven uit. Maar ik voel al vanaf chemodag één dat mijn lichaam zwakker wordt en niet meer voelt als dat van mij. Gelukkig krijg ik na twee weken goed nieuws: de chemo doet zijn werk en de leukemie is onder controle. Leukemie is een vorm van bloedkanker die ontstaat in het beenmerg. Bepaalde witte bloedcellen in het beenmerg rijpen niet uit, ze groeien niet uit tot normale volwassen cellen. Het beenmerg gaat hierdoor afwijkende bloedcellen produceren: kwaadaardige ‘blasten’. De arts zegt dat als ik nu zou stoppen met de behandeling, ik misschien wel tachtig word."

Meer lezen over Viora's jaar? Dat kan in Vriendin 51

Foto: Bart Honingh

Reageer op dit artikel

Instagram