Persoonlijke verhalen

Erger jij je wel eens aan de kinderen van anderen?

Ben je lekker aan het shoppen, hoor je ineens een kind keihard brullen omdat hij of zij dat ene snoepje niet krijgt… Irritant! Erger jij je wel eens aan de kinderen van anderen? Vriendin vroeg de mening van drie lezeressen op straat en ook jouw mening is welkom.

Een kind dat gillend door de supermarkt rent of maar blijft zeuren. Erger jij je wel eens aan de kinderen van anderen?

Anja (45) “Soms. Het ligt er vooral aan hoe de ouders erop reageren. Ik vind dat ouders ervoor moeten zorgen dat de kinderen niet vervelend gaan doen. Maar ieder kind heeft, net als volwassenen, zijn dag wel eens niet.”

Kim (36) “Jazeker! Vooral als ze te druk zijn en een grote mond hebben. Kinderen moeten respect voor anderen hebben, ze moeten hun plaats kennen. Wat ik ook vervelend vind, is als kinderen na tien waarschuwingen nog niet stoppen met doordrammen.”

Bettina (42) “Ja, dat doe ik zeker! Misschien doordat ik zelf geen kinderen heb. Ik vind het vooral vervelend als ze door blijven zeuren, en dan vooral in de nabijheid van vrienden. Ouders die hier dan steeds op ingaan en de kinderen hun zin geven, vind ik ook irritant. Wat mij betreft mogen de kinderen van alles doen, maar wel binnen een bepaalde grens.”
 

Reageer op dit artikel

Erger jij je wel eens aan de kinderen van anderen?

Ja, inderdaad

ja soms is het wel irritant, wij hebben zelf 4 kinderen, en ook die zijn wel eens vervelend tijdens het boodschappen doen. maar toch oordeel niet te snel, je weet vaak niet wat er vooraf al is voorgevallen. Ik vind het vaak voor de kinderen zelf vervelend als ze hard aangepakt worden door hun ouder(s). soms is het moeilijk om je er niet in te mengen, nogmaals je weet niet wat er allemaal aan vooraf gegaan is.

Ja, inderdaad

Ja vrijwel altijd… Ik werk in een winkel en hoor dagelijks vele kinderen jammeren, klagen, janken, krijsen en zelfs boos worden omdat ze iets niet mogen… Ook vind ik dat je als ouder zijnde je kind bij je hoort te houden tijdens het winkelen zodat deze niet door de winkel kan rennen en hierdoor ook andere klanten gaan irriteren…

Ja, inderdaad

omdat de kinderen de baas zijn en niet de ouders.

Ja, inderdaad

OMG ja! Ik heb sowieso niet zoveel met kids en dan sta je na n lange, vermoeiende werkdag in de rij bij de supermarkt staat er naast je zo een te krijsen of op n andere manier gigantisch je aandacht te trekken!! Ik negeer ze dan of kijk ze boos aan, kan me daar echt aan ergeren als kinderen op zo’n vervelende manier om aandacht vragen.

Ja, inderdaad

.

Ja, inderdaad

Wij ergeren ons vooral aan de ouders! wij kunnen zelf geen kinderen krijgen, wanneer wij dan iemand zienmet 3-4 kids en deze niet aankunnen, dan is dat frustrerend!
Wanneer je meer niet aankunt,,,houdt het dan op 1!

Ja, inderdaad

Meestal worden de kids erop aangekeken maar eigenlijk moet je bij de ouders zijn. Laat die de kinderen bij zich houden en helpen met het boodschappen doen, betrek te erbij!!! Zo blijft het voor de kinderen leuk en gaan ze minder snel jengelen/schreeuwen. Ook dat irritante rennen door een winkel is er dan niet. Spelen en rennen kunnen ze buiten doen en dat hoort niet in een winkel.

Ja, inderdaad

ik erger me wel eens aan kinderen en dan vooral aan de ouders die de kinderen niet aanpakken.
ik heb zelf 3 kleine kids.
die van mij zijn ook wel eens vervelend. ik probeer zoveel mogelijk alleen te gaan maar die van mij zitten in de winkel net zo goed in de hoek als ze iets doen. ze horen gewoon rustig te zijn in de winkels.

Nee hoor

Nee, kinderen zijn kinderen, en dat gedrag hoort erbij. Iedere moeder maakt dit soort situatie’s mee.

Ja, inderdaad

Echt wel!!! Zelf heb je natuurlijk andere grenzen dan de ouders. En dat kan flink irritant zijn… Krijsende, boze, vervelende, vermoeiende kids… GRRRRR

Ja, inderdaad

Dat deed ik al voordat ik ze zelf had, zodat ik me toen voorgenomen heb ze wél op te voeden! Dat is me aardig gelukt, al zeg ik het zelf….:$

Ja, inderdaad

ja vooral als ze hun zin niet krijgen
soms kan het ook wat anders zijn
maar dat weet je dan niet

Nee hoor

ik heb zelf kinderen die zijn nu al groot
als ze vervelend waren in de winkels dan strafte ik ze thuis.
daar liet ik anderen niet van ”meegenieten”‘

Ja, inderdaad

als ze een grote mond hebben of voor geen meter luisteren.

Ja, inderdaad

Aan de overkant woont een gezin met een lading kids die totaal niet opgevoed zijn. Lopen gewoon vrolijk door andermans voortuin heen, schreeuwen erop los, en geven alleen maar grote bekken als je er wat van zegt.

Opvoeden is tegenwoordig een antiek begrip.

Ja, inderdaad

soms als het echt van die krengen zijn die de hele boel bij elkaar gillen om niks

Ja, inderdaad

Als je gezellig samen een dagje weggaat kom je overal wel krijsende kinderen tegen. Het lijkt wel of kinderen moeten krijsen om de aandacht te krijgen. Ergens gezellig en rustig samen zitten is er niet meer bij,

Ja, inderdaad

Ik erger me wel, maar vaak erger ik me meer aan de ouders die niks aan het gedrag doen, het gedrag uitlokken of het gedrag goedkeuren, dan aan de kinderen. De kinderen kunnen er vaak niks aan doen denk ik dan; als de ouders anders zouden opvoeden zou het kind dat gedrag niet vertonen. Als nee nee zou zijn, ja ja, en zeuren niet zou worden getolereerd doet een kind dat al snel ook niet meer, of stopt na een kort en bondig antwoord… Maar ook kinderen hebben af en toe hun dag niet en kunnen toch lekker door blijven drammen; ik probeer me er in ieder geval niet te druk om te maken. De beste stuurlui staan toch aan wal?

Nee hoor

Meestal erger ik me aan het gedrag van de ouders van deze kinderen; òf ze geven toe òf ze grijpen niet in òf ze hebben iets te weinig geduld.

Ja, inderdaad

als de kinderen aan het dreinen zijn om hun zin door te drijven

Ja, inderdaad

als de kinderen aan het dreinen zijn om hun zin te krijgen

Ja, inderdaad

maar dat komt dan vaak omdat ouders verkeerd op hun kind reageren naar mijn mening zodat het escaleert. Maar ik heb ook veel begrip omdat ikzelf ook wel weet dat je het soms helemaal niet zelf in de hand hebt. Wat ik wel vervelend vind is als ik voor mezelf een moment heb bewust zonder kinderen en je zoekt daar voor jezelf een rustig plekje uit in een restaurant en je uiteindelijk toch tussen de blerende kinderen van anderen beland kan niemand iets aan doen, maar dat valt dan wel moeilijk.

Ja, inderdaad

Soms als kinderen eentje lopen te trappen met voetballen en er dan eentje huilend wegloopt en de rest staat gewoon te lachen! Bah wat een mentaliteit!

Ja, inderdaad

Ja ik erger mij vaak aan kinderen die snel even voor mij langs lopen terwijl ik met krukken loop.Of krukken vast houden.En wat ik nog vervelender vind is dat ze je zo lopen aan te staren als je in een rolstoel zit.

Nee hoor

🙁 mensen oordelen altijd te snel………

Anoniem

Ja, inderdaad

Geregeld. Als ik zie hoe tegenwoordig de ouders met hun kroost omgaan en dat eeuwige gejengel van ze, dan raak ik knap geirriteerd. Ouders hebben vaak hun kids niet meer onder controle. Durven geen grens te stellen. Tot hier en that’s it. Bah, ben blij dat mijn kind toch heel anders is opgevoed. Respect voor een ander en zorg dat een ander geen last van je heeft. Dat is mijn motto

Nee hoor

Als ik deze reacties lees, dan lijkt het wel alsof meer en deel geen kinderen heeft. Je kunt je kind nog zo goed opvoeden en leren dat ze niet mogen rennen in een winkel etc. Het zijn en blijven kinderen en die zullen altijd de grenzen opblijven zoeken. Ik heb mijn dochter van 3,5 jaar altijd geleerd dat een winkel geen speelplaats is en dat ze kan gaan zeuren en drammen, maar dat is zeker haar zin niet krijgt. Ondanks dat ze dit donders goed weet, probeert ze het toch en is ze één van de velen kinderen, die de gaat lopen krijsen. Beste remedie is naar mijn mening geen aandacht geven en negeren, want negatieve aandacht is ook aandacht en dat is nou juist net waar ze op uit zijn. Na zo’n bui krijgt ze altijd een standje en ik ben ook al regelmatig gewoon naar huis gegaan of dat het leuke ook niet doorgaat. Kinderen doen dit namelijk echt niet alleen met winkelen, maar ook met geen snoepje etc. mogen in een speeltuin. Kortom naar mijn mening heeft dit niet alleen met opvoeding te maken, maar ook met hoe volhoudend een kind kan zijn. Punt twee hierin is dat oordelen van de zijlijn erg makkelijk is, want helaas zijn er ook veel kinderen met een beperking, zoals asperger wat niet onderkent wordt. Het is dan voor ouders erg moeilijk opvoeden, want deze kinderen hebben een andere aanpak nodig. Daarnaast zijn er ook nog erg veel mensen in een winkel die het beter weten en zich ermee bemoeien wat het nog erger maakt. mijn remedie met onze dochter van 14 maanden was alstublieft meneer, als u het beter weet dan doe ik nu mijn boodschappen en dan zie ik u weer als ik klaar ben. Het was gelijk stil in de supermarkt en zijn vrouw zei alleen maar zelf wil je ze niet en voor een ander weet je het zo goed.

Ja, inderdaad

vooral als ze geen respect tonen naar de oudere medemens

Nee hoor

het zijn kinderen ,de mijne heeft ook zo haar buien dus

Nee hoor

Gewoon de andere kant op kijken!! Elk kind is wel eens vervelend, ik ben dan altijd alleen blij dat die van mij ’t dan niet is!

Ja, inderdaad

Kan me ontzettend ergeren als kinderen door de winkel of het restaurant rennen. De ouders vinden dat misschien prima, want dan hoeven zij zich niet bezig te houden met de kinderen.
Ook dat gehuil van de kleintjes als zij hun zin niet krijgen. Mijn dochter heeft dat een keertje in de Hema gedaan omdat zij geen videoband kreeg.
Ik heb mijn spullen neergezet en ben met haar naar huis gegaan. Na een paar tikken op haar billetjes stopte ik haar in bed. Zij heeft dat nooit meer gedaan.
Zij is inmiddels alweer 25 jaar.

Ja, inderdaad

Ik kan me doodergeren aan ouders die hun kinderen door treinen, restaurant en winkels laten rennnen, zodat zij hun handen eventjes vrij hebben. Ook aan kinderen die jengelen en brullen als zij hun zin in de winkels niet krijgen.
Mijn dochter wilde een keer een videoband in de Hema. Doordat zij haar zin niet kreeg, begon zij keihard te huilen. Ik legde mijn boodschappen op de grond en ben met haar naar buiten gegaan en zei tegen haar : : wacht maar als wij thuis zijn”. Toen wij het huis naderden hield zij op met huilen en zei: ‘nu huil ik niet meer”.
Binnengekomen heb ik haar mee naar boven genomen een paar tikken op haar billen gegeven en in bed gestopt. Ik wilde haar even een tijdje niet meer zien. Voortaan kon ik rustig winkelen, want dit heeft zich nooi meer herhaald.
Als wij naar restaurants gingen, dan nam ik tekenspulletjes en haar leesboekjes mee en
dan zat zij heel rustig aan de tafel. Misschien een ideetje voor ouders die eens uit eten willen gaan.
Mijn dochter is inmiddels 24.

Ja, inderdaad

ik heb niks met kinderen

Ja, inderdaad

Ik heb zelf een dochter van 3 en zoon van 1. Dochterlief zit midden in de beruchte peuterpubertijd, en ja, ik heb één keer in de Zeeman meegemaakt dat ze alle knopjes die ik bezit in probeerde te drukken door op de grond te gaan liggen huilen. Ja, het schaamrood staat je op de kaken, maar ik heb haar heel duidelijk gemaakt dat dit gedrag niet kon, en dat ze kon kiezen: of meegaan en zich gedragen, of alleen achterblijven. En uiteraard koos ze optie 1. Daarna heeft ze het nooit meer gedaan. Waarom ik dit vertel? Ik zag nog diezelfde week een andere moeder met een kind in dezelfde leeftijdscategorie precies het omgekeerde doen. Ze bleef hem van de grond tillen, aan een arm over de grond meeslepen, hem smeken om stil te worden en ga zo maar door. Ergens heb je medelijden met de moeder, maar dat kind! PFFFFFF! Wat een drama was dat joch. Toch wel een bevestiging dat ik het goed had aangepakt door direct de grenzen aan te geven. Ik zal niet snel mijn kinderen smeken om stil te zijn!

Ja, inderdaad

Ja, ook irriteer me vaak aan de kinderen van anderen. Zelf heb ik geen kinderen, maar zoals ouders tegenwoordig met hun kinderen omgaan?!:( Ben je gezellig ergens aan het lunchen of dineren, zijn er altijd kinderen die rond rennen langs de tafels, lopen te schreeuwen en de ouders maar ” gezellig” doorkletsen en de kinderen aan hun lot overlaten. Ben je aan het winkelen…schreeuwen er weer kinderen omdat ze hun zin niet krijgen en de ouders zeggen er weer niets van:(

Mijn neefjes gaan vaak met ons mee, maar die gillen en schreeuwen echt niet en hebben manier. Ik vind dat tegenwoordig dat ouders niet omkijken naar hun kinderen, maar dat een ander er last van heeft, tja….blijkbaar komt dat niet in ze op(6) De kinderen kunnen er niks aan doen…wellicht dat we ouders maar eens moeten heropvoeden! Mensen willen graag kinderen, maar het lijkt wel of ze er niet teveel last van willen hebben!! “Neem” dan geen kinderen!!!!

Oei…kan ik zo kwaad om worden!(6)

Nee hoor

Nee ik erger me niet aan kinderen van een ander als de ouders daar goed op reageren. Kinderen blijven kinderen en alles wat ze doen is een leerproces. Het is dan aan de ouders om ze daarbij te helpen en ze in de juiste richting te sturen. Als ik me dan toch erger is het juist aan ouders die daar niets aan doen.

Ja, inderdaad

mijn kids wisten nee is nee!!!

Instagram